Met name de gruwelijke wijze waarop Corine Hartman de intense angst van de slachtoffers op het moment van hun aanstaande dood portretteert, maakt Zwart Water een bloedstollende thriller.

door Marcia Leushuis

Vrouwenthrillers winnen nog altijd aan populariteit. Het is dan ook niet vreemd dat het aantal vrouwelijke auteurs dat dit genre heeft opgepakt ook gestegen is. Corine Hartman is een van de auteurs die in dit genre schrijft en met haar laatste thriller bewijst ze dat zij dit zeker niet onverdienstelijk doet.

Nadat haar eerste twee thrillers In vreemde handen en Schijngestalten lezers al aangenaam verrast hadden, bracht ze vorig najaar haar derde thriller Zwart Water uit. Het Overijsselse landschap dat decor was in haar literaire misdaadromans lijkt in haar thrillers definitief te zijn ingeruild, want ook Zwart Water speelt zich af in zowel de Randstad als Italië.

Frederique van Ostende en haar man Davide Vianello hebben een ogenschijnlijk mooi leven opgebouwd. Frederique is een beroemde violiste met in binnen- en buitenland lovende kritieken. Davide werkt aan het Mose-project; een enorm project met het doel de overstromingen in Venetië te stoppen. Samen dragen ze een vreselijk verdriet met zich mee waar ze ieder op hun eigen manier mee proberen te leven.

In korte tijd worden er in Nederland drie vrouwen op gruwelijke wijze vermoord; vastgebonden in water verdrinken ze. Wanneer de drie vrouwen een link blijken te hebben met Frederique en Davide verdenkt inspecteur Van Aerendonck hen van de moorden. Hij heeft echter de nodige moeite te bewijzen of zij daadwerkelijk met de moorden te maken hebben. Het huwelijk van Frederique en Davide komt steeds meer onder druk te staan. Wanneer Frederique opgeslokt wordt door haar gevoelens en steeds meer moeite heeft om zich op haar muziek te concentreren, dreigt haar schijnbaar mooie leven met Davide langzaam uit elkaar te vallen.

Zwart Water is spannend vanaf de eerste pagina wat mede te danken is aan het niet chronologische verloop van de hoofdstukken. De terugblikken naar Frederique’s jeugd vormen hierbij een mooi intermezzo, niet in de laatste plaats omdat ze een bijzonder licht schijnen op zowel haar personage als de gebeurtenissen in het heden.

Hartman schotelt de lezer herkenbare emoties voor waarmee ze de aandacht van de lezer vast blijft houden. Met name de gruwelijke wijze waarop ze de intense angst van de slachtoffers op het moment van hun aanstaande dood portretteert , maakt Zwart Water een bloedstollende thriller. Corine Hartman is hard op weg een plek te vergaren tussen de gevestigde namen in het Nederlandse vrouwenthriller genre.