Wim Izaks (1950-1989) tekende en schilderde wat hij zag. Alles in zijn omgeving, van koffiekan tot passerende auto’s, maar ook duistere beelden en voorstellingen vol geheimzinnig licht.

Al uit zijn eerste bewaarde schilderijen spreekt een voorliefde voor het magische, die hij later zou laten spreken door middel van zijn handschrift en de toepassing van allerlei ongebruikelijke technieken.

De expositie die deze maand in Winterswijk bij Tricot wordt gehouden legt het accent op zijn levensloop als kunstenaar. De academietijd aan de AKI in Enschede, zijn reis door Afrika in 1975-‘76, zijn snelle roem, de veelheid aan expressiemiddelen en motieven die hem bezig hielden. In de tentoonstelling zijn thematische ensembles te vinden rond de menselijke figuur, het masker, het vrouwelijk naakt, de vrolijke figuratie, de zon, abstractie en het hoofdthema uit zijn laatste levensjaar: vrede.
Izaks was een zoeker met een tomeloze werkdrift die zijn beheersing vond in de kleur. Die trof hij in prangende portretten of zette hij intuïtief in met sterk sprekende contrasten in voorstellingen van naakten of gemaskerde koppen. De kunstenaar was 38 jaar toen hij stierf. Zijn oeuvre bevindt zich in diverse musea, particuliere collecties en, sinds twee jaar, de naar hem verrnoemde expositieruimte in Winterswijk.

Tricot expositieruimte voor moderne kunst/collectie

Winterswijk, Tricot 11

Open: woensdag t/m zondag van 12 tot 17 uur (t/m 9 mei)