Het nieuwe theater­en muziekfestival DreamZzz in Vriezenveen is moeilijk in een hok­je te plaatsen. Het culturele evene­ment weet daardoor niet een speci­fieke publieksstroom aan zich te binden, maar geeft de Twenterand­se cultuur wel een nieuw gezicht.

De enkele tientallen bezoekers die gistermiddag rond een uur of vijf op het Tilanusplein bivakkeerden, stonden echter toch wel even vreemd te kijken. De band Am­bio- Tronic, twee Vriezenveense jongens die vanachter een key­board en een pc- scherm experi­mentele muziek maken, wekte nieuwsgierigheid. Joke Lekkerker­ker, organisator en moeder van bei­de muzikanten, noemt hun instru­mentale muziek ‘Glitch-hop’. Veel wijzer werd de gemiddelde bezoe­ker daar niet van, maar de broers Joost en Jeroen Lekkerkerker slaag­den er ondanks hun statische op­treden toch in het merendeel van de passanten enige tijd te boeien met hun muziek. „Ik ken het niet, maar het klinkt lang niet gek”, al­dus een bezoeker.

Enkele uren daarvoor vulde thea­tergroep Gajes (foto) uit Deventer het Til­anusplein. Ze bracht een gewaag­de, maar toch smaakvolle versie, van het scheppingsverhaal. Vooralde toneelspeler die de rol van God combineerde met de rol van de duivel, was riskant. Toch wekte Ga­jes belangstelling. „ Straattheater iseen bijzondere toneelvorm. Je start zonder publiek, en zult door het spel passanten moeten weten te fascineren. Dat lukte”, zei Nyn­keBorgman, die de rol van Eva ver­tolkte.

Bij deze optredens bleef het niet. Ook theatergroep Abacus, de bandThe Casings en een hiphop en streedance- groep uit Tubbergen vulden het Tilanusplein.

Gisteravond was het verder de beurt aan theatergroep See me feel me. Ruim dertig jonge toneelspe­lers uit de omgeving van Zwolle brachten het trieste levensverhaal van rockartieste Janis Joplin. De Amerikaanse zangeres overleed op27-jarige leeftijd aan een overdosis. In het stuk kwamen onder meer de druk van het artiestenbestaan en de invloed van drank en drugs aan de orde.

De eerste editie van Dreamzzz, die voor een belangrijk deel leunt op de organisatorische kracht van het Randrock-festival, beleefde on­danks de wisselende publieke be­langstelling, een aardige start. „We zullen hier en daar nog wel wat moeten schaven, maar voor een eerste keer is dit niet gek”, zei Joke Lekkerkerker.