Zaterdag en zondag staat het nieuw verbouwde openluchttheater van Hertme in het teken van het 22ste Afrikafestival.

door Ton Ouwehand

Wie het idee heeft dat de vuvuzela het voornaamste is dat het Afrikaanse continent op muzikaal gebied te bieden heeft, moet dit weekeinde naar het Afrikafestival in Hertme. De 22ste editie is opnieuw een aanrader.
Het was al eens eerder gebeurd. Een jaar of tien geleden stond er een Surinaamse groep op het Afrikafestival. Tijd voor een tweede intercontinentaal uitstapje. Dit jaar komt er opnieuw een Zuid-Amerikaanse act naar Hertme. Aurelio Martinez sluit het 22ste Afrikafestival zondagavond af. De eerste keer dat de zanger-gitarist uit Honduras in Nederland optreedt. Die ochtend komt hij met zijn zeskoppige ensemble (waarvan de helft de achternaam Martinez voert) in Nederland aan om het festival tussen 18.45 en 20.00 uur op spectaculaire wijze af te sluiten. Maar wie meent afgaand op afkomst te moeten concluderen de heren Martinez typische Zuid-Amerikaanse muziek vertegenwoordigen, kan de opvatting bijstellen. Hun muziek heeft een opmerkelijke, Afrikaanse geschiedenis. Aurelio Martinez vertegenwoordigt de zogenaamde Garifuna, ook wel ‘Black Caribs’ genoemd. De geschiedenis daarvan begint ruim twee eeuwen terug, toen een schip met Afrikaanse slaven schipbreuk leed bij het eiland St.Vincent. De Afrikaanse mannen en vrouwen van dit schip leefden samen met andere ontsnapte slaven op het eiland gedurende meerdere generaties en vermengden zich met de daar wonende Indianen. Eind achttiende eeuw werd de gehele Garifunabevolking door de Engelsen gedeporteerd en op de kust van Midden-Amerika afgezet. Ze verspreidden zich over een groot gebied en leven nu in Honduras, Guatemala en Belize. Aurelio Martinez is een van de belangrijkste ambassadeurs van de Garifunamuziek.
Niet alleen door deze slotact zal de 22ste editie van het Afrikafestival een bijzondere worden. Het openluchttheater van Hertme is schitterend verbouwd. Marco Borsato en Piet Veerman hebben het al kunnen uitproberen. Het is in elk geval de eerste waar een zweem van koninklijke waardering omheen hangt. Voor zijn jarenlange onbezoldigde inzet voor het festival kreeg Rob Lokin, programmeur en motor vorige maand uit handen van de majesteit de Zilveren Anjer.
Maar bij het Afrikafestival gaat het in eerste instantie om de muziek. En er zijn ook dit jaar enkele buitenwoon interessante voorbeelden van binnengehaald. De 74-jarige Ghanese legende Ebo Taylor bijvoorbeeld. Ook nooit eerder in Nederland geweest. Of de groep Ba Cissokko, met in de voorhoede twee kora-spelers: behalve de naamgever ook Sekou Kouyaté. Laatstgenoemde is dermate virtuoos dat hij de Jimi Hendrix van Afrika wordt genoemd.
Ook bijzonder is Sauti Sol, vier enthousiaste jongens uit Nairobi. Ze beschouwen zich als de muzikale ambassadeurs van hun generatie. Willen niet in een hokje ‘wereldmuziek’ of Afrikaanse muziek worden weggezet. „We maken vernieuwende popmuziek en we komen toevallig uit Kenia.”
De groep won in 2008 de prestigieuze CHAT Award. De prijs was een tournee door Europa, het jaar erop. Maar pijnlijk genoeg konden de visa toen niet op tijd worden geregeld want in Europa werd gedacht dat de mannen bij aankomst direct asiel zouden aanvragen. Dan maar dit jaar.

Voor meer info klik hier

Voor filmpjes van festivalartisten klik hier