De Franse tragikomedie Le hérisson (de egel) speelt in een sjiek appartementengebouw in Parijs. De bewoners zijn geen mensen, maar ideetjes.

Ideetje 1: een vroegwijs elfjarig meisje dat op videocamera aankondigt dat ze op haar twaalfde zelfmoord gaat plegen. Tot die tijd filmt ze met cynische commentaren haar familie en de bewoners van haar portiek.

Ideetje 2: het gebouw wordt beheerd door een knorrige concierge die zich in haar vrije tijd terugtrekt om de grote werken uit de wereldliteratuur te lezen. Haar kat isvernoemd naar een personage uit Tolstoj.

Ideetje 3: de nieuwe buurman is een beschaafde en steenrijke Japanse heer, die bevriend raakt met Ideetje 1 en die onverwachte romantische toenadering zoekt tot Ideetje 2.

Het op een roman van Muriel Barbary gebaseerde Le hérisson is, kortom, nogal schematisch opgezet. Toch slaagt regiedebutante Mona Achache er wonderwel inom de literairderige stof tot leven te brengen door een lichte, bijna sprookjesachtige toon aan te slaan. Over de hele linie wordt prima geacteerd, maar vooral de piepjonge Garance le Guillermic bewijst zich als een fris natuurtalent in de rol van het wereldwijzemeisje dat uit het leven wil stappen voordat ze dezelfde verachtelijke compromissen moet sluiten als haar bourgeoisfamilie.

Wanneer de film over de helft is zijn de drie ideetjes zowaar echte karakters geworden. Jammer genoeg blijven zij ook dan speelbal van een plot die vooral geinteresseerd is in het zo keurig mogelijk aan elkaar knopen van alle losse eindjes.

FRITZ DE JONG