De verfilmingen van de boeken van Carry Slee halen veel overhoop. Afblijven waarschuwde voor de gevaren van drugs en Radeloos vatte de heikele onderwerpen anorexia en rouwverwerking bij de hoorns. Zelfs in de luchtige komedie Timboektoe kampten jeugdige personages met sores als een alcoholistische vader en ontluikende homoseksuele gevoelens. In Slee's wereld liggen de problemen voor het opscheppen. Maar je kunt ook teveel hooi op je vork nemen. Dat bewijst Lover of loser, dat zijn pijlen richt op misstanden als loverboys, vrouwenhandel en tienerprostitutie. Het is zeer goed verdedigbaar dat Slee dit onderwerp aansnijdt: het is een actueel onderwerp dat de doelgroep raakt.

Bovendien legde het boek de nadruk op de weerbaarheid van de lezer(es), door op cruciale momenten in het verhaal de keus voor te leggen: wat zou jij doen in deze situatie? Alleen in het begin van de verfilming speelt regisseur Dave Schram met het idee dat verschillende keuzes tot verschillende uitkomsten leiden.

We zien en horen de fantasieën van copyshopbediende Mees (Martijn Lakemeier), die in zijn hoofd diverse scenario's afdraait - en terugspoelt - van een mogelijke ontmoeting met zijn vlam Eva (Gaite Jansen).

Na dit aardige begin ontwikkelt Lover of loser zich helaas als een erg conventionele film, waarin Eva in handen valt van een doortrapte "pooierboy", die haar inpalmt met mooie praatjes en dure kleren, waarna de geschiedenis in een Brabantse seksclub aan
 zijn einde komt als een een tamelijk duffe polderkrimi.

De goedgelovigheid van de kijker wordt ernstig op de proef gesteld door een onthulling over de door Thomas Acda vertolkte stiefvader van Eva, die wij in het begin leren kennen als een oude viezerik. Daar zou je nog overheen kunnen stappen. Ook de wisselvallige acteerprestaties zou je nog met de mantel der liefde kunnen bedekken.

Maar dan had de film wel wat eerlijker en dapperder mogen tonen hoe de schimmige wereld van de seksindustrie er werkelijk uitziet. De suggestie dat jonge meisjes uit de klauwen van seksuele roofdieren gered kunnen worden door een romanticus die met een gitaar zijn liefde betuigt is simplistischer dan dit onderwerp verdient.

DOOR: Fritz de Jong