Een eerlijke film, maar oneerlijk om te maken, volgens Astrid Bussink. ‘Mijn Enschede’, haar persoonlijke documentaire over de vuurwerkramp is vóór de tv-vertoning op 13 mei te zien in Concordia Cinema Enschede.
“Oh, gelukkig”, reageert filmmaker Astrid Bussink opgelucht, wanneer Ben Bult en zijn vrouw haar na afloop van de première op het filmfestival in Rotterdam komen vertellen dat ze het mooi vonden. “Realistisch. Zo was het en zo is het”, aldus Bult.
De oud-brandweerman wordt in de film geportretteerd als een van de Enschedeërs bij wie de ramp nog dagelijks in de gedachten is. We zien hoe hij bezoekers rondleidt op de rampplek en door de nieuwe wijk Roombeek.
Een poging tot verwerking die averechts uitpakt: Bult geeft er uiteindelijk weer de brui aan omdat het teveel losmaakt. Zoals Bult het probeerde met de rondleidingen en wijkbewoner 'Don H.' met zelfgemaakte liedjes, maakte Astrid Bussink haar film om de ramp te verwerken. “Eigenlijk is het heel oneerlijk. Al die mensen moesten hun verhaal vertellen omdat ik een film wilde maken.”
In de twee jaar die dat in beslag nam woonde ze ook een half jaar in een appartement met uitzicht op het hart van het rampgebied. De filmmaker woonde er eerder tot de dag van de ramp, toen ze naar Amsterdam zou verhuizen. Haar studentenhuis werd verwoest. Dat de film op het Internationaal Filmfestival in Rotterdam en première ging en niet in Enschede is een kwestie van prestige, zoals de producent onomwonden meldde. “Ik heb er eerlijk gezegd niet eens bij stilgestaan”, biechtte Bussink op.
De werktitel Heimwee naar Enschede werd vanwege een te romantische bijklank vervangen door Mijn Enschede. “Omdat dat de lading dekt voor mij, maar ook voor alle mensen die aan het woord komen. Iedereen heeft zijn eigen verhaal van de ramp” Mijn Enschede wordt op 13 mei, tien jaar na de ramp, door de NPS uitgezonden, maar zal daarvoor worden vertoond in Concordia Cinema Enschede. Wanneer precies is nog niet bekend.
Zie ook de recensie hieronder: lachen en huilen om nasleep vuurwerkramp.