Het begint gewoon te worden: ook de tiende film van de animatiestudio Pixar is een origineel en fantasierijk hoogstandje. In Up realiseert een bijna 80-jarigeweduwnaar met een jongetje zijn levenslang gekoesterde droom. Pixarfilms zijn visueel briljant, maar bevatten ook altijd sterk emotioneel geladen scènes, die niet appeleren aan kitsch, maar aan authentieke gevoelens.

Bij Up, de openingsfilm van het festival in Cannes (!), is dat ook weer het geval. De film begint in de jaren dertig met de introductie van de kinderen Carl en Ellie, die zich vergapen aan een bioscoopjournaal, waarin een avonturier claimt dat hij botten heeftgevonden van een Zuid-Amerikaans dier, dat niemand ooit heeft gezien. Omdat niemand hem gelooft, keert de avonturier met een geweldig luchtschip terug naar Zuid-Amerika onder de uitroep dat hij ooit zal terugkeren met een levend exemplaar. Daarnavolgen vijf meesterlijke, ontroerende minuten - het hoogtepunt van de film - die het leven van Carl en Ellie samenvatten: ze worden verliefd, trouwen, kopen een romantisch houten huis, kunnen geen kinderen krijgen, koesteren als ultieme droom een reisnaar Zuid-Amerika, worden oud en dan sterft Ellie. De sequentie is briljante emotionele cinema.
 
Als Carl na Ellie's dood in een bejaardenhuis dreigt terecht te komen, maakt hij hun gezamenlijke droom alsnog waar. De ex-ballonnenverkoper bindt duizenden met helium gevulde ballonnen aan zijn huis, stijgt op en zet koers richting Zuid-Amerika. Maar hij blijkt niet alleen te zijn, want toen het huis opsteeg, stond toevallig net het scoutingjongetje Russell op de stoep. Samen belanden ze in Zuid-Amerika, waar ze bij toeval het uitgestorven gewaande dier - een soort veelkleurige Pino - vinden. Het leidt tot een spannende confrontatie met de inmiddels stokoude avonturier uit het bioscoopjournaal, die er met hulp van akelige honden alles voor over heeft om de zeldzame vogel in zijn bezit te krijgen.

Up, dat vooral  het werk is van Pixar-veteraan Pete Docter (co-scenarist Toy story en Wall-E, regisseur Monsters Inc.), bevat zoals iedere Pixarfilm meerdere lagen, zodat de film iedereen aanspreekt. Kinderen zien een fantasierijk en spannend avontuur, volwassenen een vertelling over liefde en levenskunst. Enige kritiekpunt: het emotionele hoogtepunt in het begin wordt later niet meer geëvenaard.