Vogels vliegen uit, kinderen gaan uit huis. Soms kost het moeite. In het subtiel-realistische drama Alles stroomt moeten een moeder en haar achttienjarige zoon elkaar leren loslaten.

De Amsterdammer Damiaan (mooi debuut Wieger Windhorst) is voor de middelbare school geslaagd en zijn moeder Aleid (Anneke Blok met een mengeling van
daadkracht en kwetsbaarheid) organiseert een feestje voor familie en vrienden. "Wat zou je vader trots zijn geweest", zegt een tante tegen Damiaan. Het is goed bedoeld, maar de opmerking raakt aan een groot verdriet, want Damiaans vader is een aantal jaren geleden overleden. Dat de jongen door zijn moeder is opgevoed, heeft geleid tot een innige, maar ook benauwende relatie. Dat laatste blijkt als Damiaan uit huis gaat om in een kraakpand te gaan wonen. Het kost zijn moeder veel moeite om hem los te laten.

Maar ook Damiaan kan zich maar moeilijk van zijn moeder losmaken. Als zij een verhouding krijgt met een binnenvaartschipper (Ronald Top) voelt hij dat als verraad aan zijn overleden vader. Zijn relatie met zijn moeder belandt op een dieptepunt als ze bij deschipper intrekt. Damiaans latere poging om met een uitje naar Antwerpen de band aan te halen, eindigt desastreus. Komt het nog goed tussen moeder en zoon?

Alles stroomt, dat vorige week de publieksprijs won op het Nederlands Filmfestival, is het speelfilmdebuut van Danyael Sugawara. De regisseur heeft veel te
danken aan scenarist Marieke van der Pol (Bride flight), want haar script is een fijngevoelig relatiedrama over een moeder en een zoon én een coming of age drama. Alles stroomt, dat soms al te kabbelend-alledaags wordt, toont geen droomwereld, maar een wereld van vallen en opstaan. Inderdaad: net het echte leven.

JOS VAN DEN BURG