Een meidenfilm met een titel als Chalet girl belooft weinig goeds. Het roept mierzoete visioenen op van ontluikende liefdes op de piste, aantrekkelijke maar onbetrouwbare skileraren, onnodige misverstanden in de skilift, en intieme ontboezemingen tijdens de après-ski. Toch is Chalet girl beter dan zijn nietszeggende titel doet vermoeden. Zo is Kim (Felicity Jones) geen standaard bakvis die vol verwachting naar de Alpen afreist om daar grote avonturen te beleven. Ze was veel liever bij haar alleenstaande vader (Bill Bailey) gebleven, maar er moet toch geld worden binnengebracht. En een bijbaantje als chaletmeisje voor zakenman Richard (Bill Nighy) en zijn vrouw Caroline (Brooke Shields) verdient nu eenmaal beter dan als kassameisje. Dat Richard en Caroline toevallig ook een knappe - zij het reeds verloofde - zoon (Ed Westwick, Chuck uit Gossip girl) hebben, is vooral een leuke bonus.

Felicity Jones maakt het meeste van een rol waar eigenlijk maar weinig vlees aan zit. Haar Kim is net iets pittiger en net iets tegendraadser dan de gemiddelde tienerheldin. Ik ben Mikki, vrijgezel uit Finland,' stelt haar toekomstige snowboardleraar zich aan haar voor. 'Ik ben Kim, niet geïnteresseerd uit Engeland,' is haar repliek.

Regisseur Phil Traill speelt, na zijn bizarre en royaal geflopte Sandra Bullock-komedie All about Steve, nu duidelijk op veilig. Niet geheel onbegrijpelijk, maar wel jammer. Al was het alleen maar omdat Britse komedianten als Bill Nighy en Bill Bailey veel meer scènes verdienen om hun tanden in te zetten dan die paar kruimeltjes die ze nu toegeworpen krijgen.

(Bregtje Schudel)