Zac Efron werd een tieneridool met zijn optredens in de serie High School Musical. Nu is het idool klaar voor het echte werk. Helaas liggen de grotemensenrollen niet voor het opscheppen voor een 23-jarige acteur met ambitie. Om de overgang te maken naar serieuze rollen, accepteerde Efron de hoofdrol in Charlie St. Cloud, een pittoresk gefotografeerd melodrama dat aanvankelijk toch vooral lijkt te mikken op de vrouwelijke fans van het idool.

Efron speelt een succesvolle zeiler die een prestigieuze sportersbeurs wint. Zijn droom van een snel en succesvol leven wordt echter bruut verstoord als hij betrokken raakt bij een auto-ongeluk waarbij zijn broertje het leven laat. In plaats van een voor universitair topsportersbestaan kiest Charlie voor een baantje op het lokale kerkhof, waar hij elke dag het gesprek aangaat met zijn broer.

Het leven krijgt weer zin dankzij de avances van een mooie zeilster, wier vader overleden is. Onder het motto gedeelde rouwverwerking is halve rouwverwerking worden de twee zielenmaatjes.

En dan kantelt de film onverwacht en raakt de verwachte melodramatische ontknoping steeds verder uit zicht. Charlie klampt zich een laatste keer vast aan zijn dode broer, om uiteindelijk toch voor het leven te kiezen. Deze scènes tonen aan dat Efron echt kan acteren en meer is dan een ster met een mooi koppie. Samen met het jeugdige talent Charlie Tahan, die zijn dode broertje speelt, tilt Efron de film regelmatig uit boven het niveau van een bovennatuurlijke soap.

Daarbij worden acteurs en kijker overigens wel ernstig gehinderd door kleffer dan kleffe filmmuziek. Het voortdurend aanzwellende symfonieorkest had in dit geval best mogen worden wegbezuinigd. (FRITZ DE JONG)