Drie jaar geleden debuteerden filmmakers Mark Neveldine en Brian Taylor met de knettergekke actiefilm Crank, waarin de twee Amerikanen het concept van Jan de Bonts Speed op het atletische lichaam van Jason Statham loslieten. Het vervolg Crank: High voltage maakten duidelijk dat Neveldine & Taylor zowel inhoudelijk als stilistisch lak hebben aan goede smaak of subtiliteiten, en het is daarom geen verrassing dat ze in Gamer veel verder gaan dan alle andere filmmakers die virtual reality en computergames centraal stelden.

In hun scenario schetsen ze een toekomst waarin de wereld in de ban is van een nieuwe techniek, die spelers de controle over echte mensen geeft. Wie krap bij kas is verhuurt zijn lichaam aan een speler in het sociaal netwerkspel Society, wie ter dood veroordeeld is maakt als pion in het schietspel Slayers kans op vrijlating, mits er dertig missies op het slagveld volbracht worden.Het is een sterke vondst om de gebruikelijke virtuele pionnen door vlees en bloed te vervangen, want het roept prangende vragen op over morele en existentiële kwesties. Waar misdaden in een virtuele wereld geen echte slachtoffers maken, toont Gamers een wereld waarin het spel van de een in de dood van de ander kan resulteren.

De Oostenrijkse cultuurpessimist Michael Haneke zou dat gegeven ongetwijfeld tot een ondraaglijk wrang drama bewerken, maar de kwajongens van de Crank
films hebben andere prioriteiten.Toch hebben ook zij geen hoge dunk van de moderne mens: de bloedbaden van Slayers zijn een wereldwijd kijkcijfersucces en het sociale netwerk van Society is ontaard in een moeras van seksuele perversie. Of we dat als serieuze cultuurkritiek moeten opvatten valt te betwijfelen, want Neveldine & Taylor scheppen er veel behagen in alle uitwassen zo expliciet mogelijk in beeld te brengen.

De provocerende bloedbaden en orgies boeten echter snel aan stootkracht in, en het verhaaltje over de door Gerard Butler (300) vertolkte Slayer-kampioen wemelt van de clichés. Incidenteel krijgt de geïnspireerde gekte van de Crank films even de overhand, of treft een terloops satirisch grapje doel, maar het is niet genoeg om een van de prikkelendste gamefilms van de laatste jaren ook echt tot een goede film te maken.

DOOR: BART VAN DER PUT+