In Hadewijch wil een twintigjarige vrouw haar leven offeren voor een groter doel. Als het in een klooster niet lukt, zoekt ze het in de buitenwereld. Bruno Dumont raakt veel aan met Hadewijch, maar stuurt de kijker uiteindelijk met een kluitje in het riet.

Vasten is goed, maar martelaarschap niet, zegt moeder-overste tegen de jonge aankomende non Hadewijch (sterke rol van Julie Sokolowski) die zichzelf uithongert. De wijze vrouw ziet in het fanatisme een vorm van eigenliefde. Als Hadewijch haar waarschuwing in de wind slaat, wordt ze het klooster uitgestuurd. Ze mag terugkomen als ze levenservaring heeft opgedaan.

In Parijs ontmoet Hadewijch, die in het normale leven Céline heet en de dochter is van een minister, lefgozer Yassine (Yassine Salime). Zijn poging haar te versieren strandt op haar overtuiging dat haar lichaam Jezus toebehoort. Als ze Yassines oudere broer Nassir (Karl Sarafidis) ontmoet, ontdekt ze in hem een gelijkgestemde ziel, want deze moslimfundamentalist kent ook het verlangen naar totale opoffering. Een bezoek aan de Gazastrook geeft hen het laatste terroristische zetje.

Hadewijch, dat natuurlijk aan de middeleeuwse mystica refereert, is een echte Dumontfilm: het is geen betoog, maar biedt de kijker, in Dumonts woorden, 'de ervaring van onopgeloste vragen'.

Dumont lijkt Hadewijchs obsessieve verlangen om op te gaan in een groter geheel te verklaren uit haar rijke, maar liefdeloze ouderlijke milieu, met een verzenuwde moeder en een kille vader. Moeilijker te begrijpen is haar snelle bekering tot politiek terrorisme. Helemaal raadselachtig is het laatste deel van de film, waarin de aardse logica er niet meer toe doet en we naar (droom?)beelden kijken.

Ze hebben als strekking dat we beter op mensen van vlees en bloed kunnen bouwen dan op ideologische en religieuze overtuigingen. Althans, dat is de lezing van ondergetekende, maar de beelden zijn multi-interpretabel. Dumont zal er tevreden over zijn, maar het open einde voelt als een anticlimax. Dat is jammer, want het fraai gefotografeerde Hadewijch is - voor het zich in nevelen hult - een intrigerend drama over het verlangen naar martelaarschap. Moeder-overste had het goed gezien.

JOS VAN DER BURG