Oscarwinnares Diablo Cody houdt van horrorfilms: in haar scenario voor de komedie Juno liet ze personages over de merites van de Italiaanse klassieker Suspiria uitweiden. Cody's blauwdruk voor Jennifer's body is stevig in het genre verankerd, en koppelt wetmatigheden van Amerikaanse tienerhorrorfilms aan de aanstekelijk cynische toon die de voorganger zo amusant maakte.

De film draait om hartsvriendinnen Jennifer en Needy. Ze zweerden elkaar als peuters eeuwige trouw, maar op de middelbare school is Jennifer de meest begeerde cheerleader, en laat grijze muis Needy zich als accesoire en voetveeg gebruiken. De verhouding komt op scherp te staan wanneer Jennifer door demonen bezeten raakt, zich letterlijk tot mannenverslindster ontpopt en haar oog op Needy's vriendje laat vallen.

Met de thematiek en toon van Jennifer's body zoeken Cody en regisseur Karyn Kusama (Girlfight, Aeon Flux) aansluiting bij de recente stroom onafhankelijk geproduceerde Amerikaanse en Canadese horrorfilms, die in Nederland nooit de bioscoop bereiken, maar het wel goed op festivals en dvd doen. Waar de geloofwaardig puberende monstermeiden uit films als Ginger snaps en Teeth echter even aandoenlijk als angstwekkend zijn, wordt de door Transformers babe Megan Fox vertolkte Jennifer nooit meer dan een scenarioconcept, dat naast de uitstekende tegenspeelster Amanda Seyfried (Mamma Mia!) bleekjes afsteekt.

Echt spannend of schokkend wil de film niet worden, al lijken de makers een tamelijk gratuite lesbische scène als een enorme provocatie te beschouwen. Dat is het tien jaar na een identieke scène in Cruel intentions allang niet meer, en in het huidige aanbod aan Amerikaanse horrorfilms komt de film op alle fronten te braaf over. Cody's dialogen treffen echter wel doel, waardoor de indruk ontstaat dat haar blauwdruk in handen van een echte horrorspecialist een aanmerkelijk betere film had opgeleverd.

DOOR: BART VAN DER PUT
FOTO: OUTNOW.CH