Het personage Eric Cantona spreekt in tegeltjeswijsheden. Zodra zijn mond opengaat, klinkt er een wijsneuzerige tekst. "Je moet je teammaten vertrouwen - altijd," is zo'n aforisme. Cantona heeft net zo makkelijk wijsheden in huis over de liefde, het leven, agressie en werk.

Regisseur Ken Loach maakte met Looking for Eric een luchthartige film. Zoals gebruikelijk bij Loach vormt de onderkant van de Engelse maatschappij de basis, maar de geestelijke en sociale armoede  bepalen niet de toon. Die wordt  gezet door Cantona. Hijlevert, als een koor in een Griekse tragedie, voortdurend commentaar op de ontwikkelingen.

Looking for Eric gaat over twee mannen, die beiden Eric heten. De ene is een sociaal ontspoorde postbode. De andere Eric betreft de  cultheld Cantona. De oud-voetballer van Manchester United zit op een avond plotseling op het bed van zijn grote fan Eric.Hij komt hem helpen.

Loach is een meester in het laconiek presenteren van zware en absurde situaties. Zo wordt nergens  moeilijk gedaan over het feit dat Cantona in de film een soort geestverschijning is, die alleen door de postbode Eric kan worden gezien. Ook de misère in Erics privéleven - criminele stiefzonen, te veel drank, wapenbezit - wordt zonder omhaal gepresenteerd. En scenarioschrijver Paul Laverty weet die zwartgalligheid zo weer om te buigen tot een hoopvolle situatie, waarin  postbode Eric zijn leven bij de kladden grijpt en aan een grote schoonmaak begint.

Eric Cantona, tevens coproducent, toont zich in Loach' regie een waardig acteur. Hij heeft aan een flinke greep oneliners genoeg  om als de katalysator van het verhaal te functioneren. Cantona is en blijft in de film de grote sportheld Cantona, de man die iets kon waarvan miljoenen mannen dagelijks dromen.

Looking for Eric gaat in de eerste plaats over de kunst het leven in de hand te houden. Tegelijk weet Loach er een vrolijke heldenverering van te maken.  Dank zij de parmantige  voetbalkoning Cantona. Zelfs als hij op zijn trompet vals de Marseillaise speelt, levert hij niets van zijn charisma in.

DOOR: RONALD OCKHUYSEN
FOTO: OUTNOW.CH