Door haar fenomenale rol in Black swan lijkt Natalie Portman verzekerd van een Oscar. De actrice debuteerde in 1994 op 13-jarige leeftijd, en kiest haar rollen sindsdien samen met haar moeder opmerkelijk behoedzaam en strategisch uit. Aan drie delen Star Wars viel weinig eer te behalen, maar de kaskrakers verhoogden haar status in Hollywood aanzienlijk. No strings attached is de derde film waarbij Portman ook als producente fungeert, en het eerste romantische niemendalletje waarin ze te zien is.

De film werd geregisseerd door Ivan Reitman, die groot succes had met twee delen Ghostbusters en de lancering van Arnold Schwarzenegger als komiek. Na Arnolds zwangerschap in Junior (1996) verging het Reitman minder goed, terwijl zijn zoon Jason met Juno en Up in the air tot grote hoogten steeg. Voor senior staat er bij No strings attached dus meer op het spel dan voor Portman, maar de actrice houdt de halfgeslaagde film overeind. Ze speelt een medicijnenstudente die na een avontuurtje met scriptschrijver Ashton Kutcher voorstelt om elkaar tussen de lakens te blijven zien, maar daarbuiten niet. De jongen gaat akkoord, maar bezwijkt alsnog voor haar charmes.

Hamvraag: zal hij er in slagen zijn seksuele partner van haar bindingsangst te genezen? Wie de regels van het spel kent zal niet verrast worden, maar dat is bij romantische komedies eerder regel dan uitzondering.
Het is na Black swan opnieuw fascinerend om te zien hoe Portman een gekunsteld scenarioconcept tot leven weet te wekken, maar haar inzet voorkomt niet dat haar personage allengs ongeloofwaardiger wordt. Na een uur gerollebol begint haar onverklaarde gedraal irritatie op te roepen, en zien we geen mens maar een plotmechanisme.

Tegenspeler Kutcher is geen begenadigd acteur, en draagt grappige dialogen zo vlak voor dat bijrolspelers hem voortdurend in de schaduw stellen. Als zijn vader doet Kevin Kline weer eens goed gek, en om minder bekende acteurs in het ensemble valt ook geregeld te lachen. Het glas is daardoor halfvol, maar we mogen hopen dat Portman haar talent voortaan weer aan betere films verbindt.

(Bart van der Put)