Sinds tien jaar richt Hollywood-producent Joel Silver zich met het bedrijf Dark Castle Entertainment op de productie van stijlvolle, op klassieke leest geschoeide horrorfilms. Het is een nobel streven, zeker in een decennium dat gedomineerd wordt door de Saw serie en een eindeloze stoet herverfilmingen van horrorfilms uit de jaren zeventig en tachtig.

Met de nieuwste Dark Castle productie Orphan leveren Silver, co-producent Leornardo DiCaprio en regisseur Jaume Collet-Serra een amusante bijdrage aan een subgenre dat in 1956 begon met de toneelverfilming The bad seed, waarin een lieftallig meisje een dodelijk duiveltje blijkt te zijn.
In Orphan adopteert een welgesteld echtpaar met twee jonge kinderen de negenjarige Esther. Het meisje is zeer intelligent en maakt prachtige schilderijen, maar heeft een akelig indringende oogopslag, draagt bij voorkeur tuttige poppenkleertjes en is erg aan haar bijbel gehecht. Terwijl bij de kijker alle alarmbellen afgaan, ziet de adoptiemoeder de excentrieke trekjes door de vingers, want na een traumatiserende miskraam wil ze niet nog een kind verliezen. Het mag duidelijk zijn dat ze de adoptie van dat rare meisje nog lelijk zal bezuren.

Met het uitvoerig belichte motief van de moeder hopen de scenarioschrijvers de film ongetwijfeld zo geloofwaardig mogelijk te maken. Maar ondanks het sterke spel van alle acteurs, groot en klein, is de geloofwaardigheid juist de zwakke schakel van Orphan. Dat lijken de makers zelf ook te beseffen, want wanneer het van kwaad tot erger gaat neemt het verhaal een krankzinnig barokke wending die alle eerdere pogingen tot realisme teniet doet.

Bezwaarlijk is die grillige draai niet, integendeel: meer gekte en minder pretenties op het psychologische vlak hadden geen kwaad gekund. Toch markeert Orphan voor Jaume Collet-Serra een flinke stap voorwaarts. De uit Barcelona afkomstige regisseur maakte bij Dark Castle vier jaar geleden zijn regiedebuut met het halfbakken House of wax, waarin Paris Hilton als publiekstrekker fungeerde.
Met Isabelle Fuhrmann beschikt zijn tweede horrorfilm over een betere troefkaart: de jonge actrice zet een onvergetelijk akelig loeder neer, en draagt daarmee de hele film. Van Fuhrmann zullen we ongetwijfeld meer gaan zien.

DOOR: BART VAN DER PUT

Film gezien? Laat ons weten wat je ervan vindt door hieronder een reactie te plaatsen.