Shanghai, een film met een Zweedse regisseur, Amerikaanse producenten en Aziatische sterren, herinnert ons in elk wanhopig beeld aan illustere voorgangers als Casablanca, Chinatown en The third man.

Shanghai komt uit de koker van de  Amerikaanse productiemaatschappij Weinstein, die met een grote zak Aziatisch geld het verhaal vertelt over intriges in de Chinese stad Shanghai aan de vooravond van de Japanse bezetting.

De film van Mikael Hafstrom (die eerder de horrorfilm 1408 maakte - eveneens met acteur John Cusack) bewandelt nadrukkelijk het pad van de film noir, inclusief de gedragen voice over van een speurder (John Cusack - voor de Amerikaanse markt), de fatale vrouw (Gong Li), de setting (de verdeelde stad Shanghai), de gangster (laat dat maar aan Chow Yun-fat over) en de corrupte autoriteit (Ken Watanabe).

De zoektocht naar een moordenaar moet een dwarsdoorsnede van de chaotische, corrupte samenleving ('this is Chinatown') opleveren, maar nergens krijgen we een gevoel van tijd en plaats, laat staan van intrige.

De ingrediënten klinken misschien goed, maar de soufflé heeft het niet gehaald. Het begint al met Cusack die volstrekt misplaatst is als door het leven getekende cynicus; Jack Nicholson en Humprey Bogart wonen echt op een andere planeet.

De chemie tussen Gong Li en Cusack is non-existent en zo kunnen we verder gaan. Ondertussen is er kosten nog moeite gespaard om het vooroorlogse Shanghai (gedraaid in Britse studio's en Thaise locaties) tot leven te brengen. De overtuigende art direction levert een fraaie verpakking van een lege doos op.

De film heeft een chaotische productiegeschiedenis (maar die had Casablanca ook) en is tot nu toe alleen in Aziatische landen uitgebracht. Een Amerikaanse uitbreng lijkt onzeker. Waarom de film Nederland dan wel haalt is een raadsel.

MARK MOORMAN