Het is de week van de fatale vrouwen. In Carmen van het Noorden komt een verblinde rechercheur te laat achter het verschil tussen lust en liefde. In Tramontana,de openingsfilm van het Nederlands Filmfestival, betaalt een oude Spaanse schilder met zijn leven voor zijn passie voor een achttienjarige. De film voelt nu al gedateerd.

Tramontana voert in 1975 in het Spaanse dorp Cadaquéz een oude communistische schilder op ("Dali is een fascistisch hoerenjong"), die al vijftien jaar weduwenaar is. Als hij (Lluis Soler) de mooie jonge Rosa (Yohana Cobo, die te zien was in Almodóvars Volver) in dienst neemt als schoonmaakster, palmt ze hem snel in: "Volgens mij heeft u de warmte van een vrouw nodig."  Toegegeven: geen subtiele uitnodiging, maar wel effectief. In de poëtische woorden van de schilder heet dat: "Jij verlicht de nacht van mijn ziel". Hij geniet met volle teugen, maar de vreugde is van korte duur: "Als je het warm wilt hebben, moet je een bad nemen, maar niet mij", bitst de femme fatale na een tijdje.

Ook het dorp is niet blij met de relatie. Wat moet die oude man met die jonge vrouw? Tramontana vertelt dit allemaal met flashbacks, want de film begint met beelden van de dood van de schilder. In de sneeuw bungelt hij aan een lantaarnpaal. Zelfmoord of vermoord door jaloerse dorpsjongens? Rosa beseft haar rol in het drama en zakt weg in schuldgevoel.

Ruim dertig jaar later, nu dus, zetten oude mannen in een café er nog eens een gezellige boom over op. Wat blijkt? Iedereen heeft zijn eigen waarheid. Goh. Tramontana - de titel verwijst naar de bergwind in Noord-Spanje - speelt zich grotendeels af in 1975, maar voelt ook alsof hij in dat jaar is gemaakt. De film, die nooit een pakkend drama wordt, zoekt het in de Mßrquez-achtige magisch-realistische sfeer. Dat was toen in de mode.

DOOR: JOS VAN DER BURG

Film gezien? Laat ons weten wat je ervan vindt door hieronder een reactie te plaatsen.

Geef je mening over de film Tramontana hieronder!