De Canadese filmmaker Atom Egoyan houdt van puzzels over identiteit en familie, maar Adoration, waarin een tiener zich een nieuwe identiteit aanmeet, voelt gekunsteld en geforceerd. Erger is dat de film diepgang suggereert, maar niet heeft.

Op een middelbare school in Toronto moeten leerlingen van hun Franse docente (Egoyans vrouw en vaste actrice Arsinée Khanjian) een krantenartikel vertalen over een terrorist, die zijn zwangere vriendin zonder dat ze het wist met een bom in haar bagage naar Israël wilde laten vliegen.

Het ongelooflijke verhaal prikkelt de fantasie van de vijftienjarige Simon (Devon Bostick), die bij zijn oom woont sinds zijn ouders jaren geleden bij een auto-ongeluk om het leven kwamen. Hij beeldt zich in dat zijn vader de terrorist was en zijn moeder de zwangere vrouw.
De Franse docente gaat mee in de bizarre fantasie en vraagt Simon om het verzinsel in de klas als waarheid te presenteren. Het resultaat is voorspelbaar: woedende leerlingen, die Simons 'vader' verketteren en medelijden hebben met hun medescholier. Als Simon het verzinsel ook nog eens op internet zet, golft een stroom opgewonden reacties zijn computer binnen.

Verzinsel? Vals verhaal? Inderdaad: Adoration doet denken aan André Téchine's La fille du RER, waarin een Parijse tiener zich een nieuwe identiteit wil aanmeten met de bewering dat ze in de metro door neonazi's is aangerand en mishandeld.
Het verschil tussen beide films is dat La fille du RER over een verwarde en Adoration over een clevere tiener gaat. Simon gebruikt zijn valse identiteit om de waarheid over de dood van zijn ouders boven water te krijgen. Hoe zit dat precies met dat auto-ongeluk? En waarom is de Franse docente zo sterk geïnteresseerd in Simons verleden?

Egoyan, die twaalf jaar geleden het meesterlijke The sweet hereafter maakte, stapelt onwaarschijnlijkheid op complicatie en vice versa. Halverwege gelooft de kijker het wel met de puzzel, die als hij is gelegd nogal teleurstelt: is dit alles? Heeft Egoyan eigenlijk wel iets te melden over identiteit in het internettijdperk? Over terrorisme? Familiebanden? Egoyan stipt van alles aan, maar Adoration wordt nooit meer dan een intellectuele zeepbel.

DOOR: Jos van der Burg
FOTO: outnow.ch