Niemand wil levend begraven worden, ook Anna niet. De begrafenisondernemer die haar ter aarde moet bestellen, zegt haar te helpen met de overgang van het hier naar het hiernamaals, Anna stelt dat ze niet met elkaar kunnen spreken als ze echt dood zou zijn. Hij beweert met al zijn cliënten te kunnen praten en dat ze allemaal protesteren. After.life draait om de vraag wie gelijk heeft.

Het debuut van Agnieszka Wojtowicz-Vosloo heeft een morbide, maar ook intrigerend en origineel uitgangspunt. Met twee sterke acteurs die alles geven, een intrigerend thema en een fraaie stijl missen de scènes tussen Liam Neeson en Christina Ricci hun uitwerking niet. Had Wojtowicz-Vosloo zich tot de kern beperkt, dan was After.life een sterke eenakter geworden. Maar het kat-en-muisspel in het mortuarium wordt (helaas, helaas) gekoppeld aan halfbakken pogingen om de karakters van Ricci en haar nabestaanden uit te diepen.

Het is begrijpelijk dat de filmmaakster het mysterie tot de laatste minuut wil behouden, maar wanneer personages om die reden voortdurend onlogisch handelen, is het einde zoek.

BART VAN DER PUT