Godards uitspraak dat voor een speelfilm niet meer nodig is dan een meisje en een pistool is in Last conversation veranderd in een vrouw en een auto. Noud Heerkens speelfilmdebuut bestaat uit één lange monoloog van een door Johanna ter Steege gespeelde vrouw in een auto. Het experiment boeit, maar is meer een masterclass acteren dan een goed drama.

Vijfentwintig camera's monteerde Heerkens in de Ardennen op een Jaguar, waarna Ter Steege achter het stuur kroop en tijdens het rijden een door alle camera's geregistreerde monoloog van tachtig minuten hield. Ter Steege speelt in de in één take opgenomen film advocaat Anne, die een lang telefoongesprek voert met haar getrouwde minnaar Laurens (stem van Ruurt De Maesschalck), die besloten heeft om toch maar bij zijn vrouw te blijven.

Anne, die op wat landschapsopnamen na constant in beeld is, doorloopt aan de telefoon alle stadia van afgewezenheid in de liefde: van ik-heb-je-niet-nodig en met-mij-gaat-het-fantastisch tot woede, flirterigheid en intens verdriet. De film draait volledig om Anne, want Laurens komt nooit in beeld. Ook is zijn stem voor de kijker onverstaanbaar,zodat verborgen blijft hoe hij denkt over de door hem verbroken liefdesaffaire.

Last conversation gaat vooral over Ter Steeges acteertalent. Haar prestatie roept bewondering op, maar geeft ook het gevoel constant naar een acteerkunststukje te kijken. De film doet aan een lange masterclass acteren denken, waarbij het Ter Steege met haar soms toneelmatige dictie niet lukt om Anne boven haar uit te laten groeien. Dat maakt het moeilijk om Annes verdriet te voelen. Last conversation had de mokerslag vanliefdesverraad niet alleen moeten verwoorden, maar ook voelbaar moeten maken.

DOOR: JOS VAN DER BURG
FOTO: OUTNOW.CH