De personages in de Nederlandse thriller Loft (gebaseerd op de gelijknamige Vlaamse filmhit) zeggen voortdurend dingen als: ''Het is niet wat je denkt, Bart!'' Of: ''Wat denk je wel niet, Matthias!'' Of:  ''Ik weet niet wat ik moet denken, Willem.'' Er wordt heel wat afgedacht in Loft, waarvan het oorspronkelijke Vlaamse scenario is bewerkt door schrijfster Saskia Noort. Er lopen nogal wat personages in deze moderne whodunit rond en het kan zijn dat door het voortdurend noemen van iedereens naam de scenariste ons in het juiste spoor wil houden.
Het lompe scenario staat een aardige thriller niet in de weg. Vijf Amsterdamse vrienden hebben een gezamenlijke geheime bovenetage (een loft) aan het Amsterdamse IJ waar ze hun buitenechtelijke escapades organiseren. De film opent enerverend met een lichaam dat van een balkon valt en de ontdekking van het lijk van een jonge vrouw, die geboeid ligt op bed. De vragen die de plot voortdrijven: wie valt er van het balkon en wie heeft de dood van de jonge vrouw op zijn geweten?
Mannen zijn hier laf, overspelig en/of ploertig en vrouwen komen in de varianten ''snol'' of ''bedrogen''. Als we ons eenmaal bij dit wereldbeeld hebben neergelegd, kunnen we constateren dat Fedja van Hut een geweldige acteur is, maar dat Jeroen van Koningsbrugge er met de meeste scenes van doorgaat.
Verreweg de spannendste scene in Loft is een dinertje, waarbij de zatlap Willem (gespeeld door Van Koningsbrugge) het geheim van de mannen dreigt te verraden aan de aanwezige vrouwen. Het is juist deze scene die door Kim van Kooten is geschreven, met toevoeging van teksten van Van Koningsbrugge zelf. Het vormt het hoogtepunt van een film, die elders dit niveau niet haalt. Laatste zin (en dan verklappen we niets: ''Heb je zin om een beetje koffie met mij te drinken?'' Best wel beetje een slappe bak.

(Mark Moorman)