Battle of the Smithsonian

In de VS heet deze film Night at the Museum: Battle of the Smithsonian. Maar de Smithsonian, een complex van 19 musea en archieven in Washington D.C, is in Europa geen bekend begrip, dus heeft de distributeur gekozen voor het prozaïsche '2'. De oorspronkelijke Night at the museum was drie jaar geleden een wereldwijde hit met een opbrengst van ruim een half miljard; een vervolg kon niet uitblijven.
In het oorspronkelijke deel ontdekt een nachtwaker (Stiller) dat een magisch Egyptisch amulet de tentoongestelde voorwerpen in het New Yorkse Museum of Natural History na zonsondergang tot leven brengt. De verrassing van de film zat hem in de originele special effects en de speelsheid waarmee de verschillende museumstukken het tegen elkaar opnamen.
Probleem is natuurlijk dat in deel 2 de verrassing er af is. Ben Stiller heeft na zijn baantje als nachtwaker een carrière gekregen als uitvinder en verkoper van Tell Sell-achtige producten. Ons wordt meteen ingepeperd dat dit geen route naar persoonlijk geluk is.
De oude inboedel van het Museum of Natural History zal worden opgeslagen in de enorme depots van het Smithsonian in Washington en de amulet gaat natuurlijk mee. Laat de special effects mensen maar hun werk doen, want we zijn waar we wezen moeten: Amerika's grootste museum komt tot leven. Nummer 2 is grotendeels een herhaling van zetten (ook de gans met de gouden eieren is tot leven gekomen), maar dan op een grotere schaal. Stiller die zijn oude vrienden komt redden heeft in Amelia Earhart (Amy Grant), de eerste vrouwelijke piloot die ooit de Atlantische Oceaan overvloog, een nieuwe sidekick.
Night at the museum is bij vlagen amusant, maar zit op scenario-niveau echt met plakband aan elkaar. Het verhaal - gefrustreerde Egyptische heerser organiseert de bad guys van het museum om de wereld over te nemen - is voornamelijk bedoeld als achtergrond voor komische sketches en, vooral, het opentrekken van de trucendoos. Een van de zware jongens is Napoleon, die voornamelijk lijkt te zijn geïntroduceerd om grappen over zijn lengte (en die van Ben Stiller) te maken.
Hoogtepunt is een scene op de afdeling Amerikaanse kunst, waarin we een beeld van Jeff Koons zien rondspringen en diverse iconen van de Amerikaanse fotografie en schilderkunst tot leven zijn gekomen. Onze held komt in een fantastische scene terecht in de beroemde foto 'De kus' van Alfred Eisenstadt, waarin een matroos en een verpleegster de bevrijding vieren. Meer van dergelijke vondsten zouden niet alleen het museum, maar ook de film tot leven hebben gebracht.

Mark Moorman