Regie: Dick Maas. Met: Egbert-Jan Weeber, Caro Lenssen, Huub Stapel, Bert Luppes. In: CineStar Enschede, Cinema Hengelo, Movie Unlimited Almelo, Skopein Winterswijk.

Het zal u waarschijnlijk bekend zijn dat er deze week een film draait waarbij een zekere kindervriend in een ongunstig daglicht wordt gesteld. Sint is vooral eng op een niet zo heel erg enge spookhuis-op-de-kermis-achtige manier. Neemt niet weg dat je voortdurend recht overeind zit als er weer een bijl door een hoofd klieft, maar dan vooral omdat Dick Maas (die traditiegetrouw ook de muziek verzorgt) dan met zijn ellebogen op het keyboard beukt. En bij de tiende onthoofding dan wel doorklieving treedt er een zekere afstomping op; dat moet dat moreel verval zijn waar tegenstanders van de film zich zorgen over maken.
Neemt niet weg dat zeker de eerste helft van Dick Maas’ Sint topamusement is en een welkome afwisseling op het hele leger Kabouter Plop-achtige nep-Sinterklazen die ons in de aanloop naar de feestdagen voor de voeten lopen. We beginnen in de Middeleeuwen waarin we zien hoe de afvallige bisschop Niklaas (een zwijgende rol van Dick Maas-veteraan Huub Stapel) met zijn knechten een dorp plundert op 5 december. De dorpelingen, zoals altijd uitgerust met hooivorken, nemen wraak door het schip van Niklaas in brand te steken, waarmee de Sint en zijn knechten verbranden.
De bisschop en zijn inmiddels zwartgeblakerde helpers (vandaar!) zullen voortaan, als volle maan valt op 5 december, als een bende moordlustige zombies wraak nemen op de mensheid. En dat wordt dan weer, om de speelgoedindustrie niet te ondermijnen, door de autoriteiten in de doofpot gehouden.
Over naar 1968, waar we zien hoe een boerenfamilie aan zijn einde komt onder de volle maan en slechts zoon Goert overleeft. Over naar het heden (Maas houdt de vaart er lekker in) waarin we zien hoe de boerenzoon van toen een paranoïde politieman is geworden (Bert Luppes) die een soor Sint x-file bijhoudt, maar natuurlijk door niemand geloofd wordt.
Daar gaat dan snel verandering komen want zombie-Sint en zijn verkoolde helpers komen een heerlijk avondje in Amsterdam verstoren.
Volgt een dolle kermisrit met Egbert-Jan Weeber als scholier die samen met Goert de strijd met Sint aanbindt - met als hoogtepunt een achtervolging van de Sint te paard over de daken van Amsterdam, wat ook mag dienen als een vette knipoog naar de
legendarische speedbootachtervolging door de grachten uit Amsterdamned (1988), de film waar Sint nog het meest aan doet denken.
Sint is fast food cinema, een onthoofding hier, een foute grap daar, in een genre (de horrorkomedie) dat in Nederland alleen door Maas beoefend wordt. Na de flitsende opening rommelt Sint een beetje naar het einde toe met wat vaag gedoe met een bom en
een schip in de mist. Maar tegen die tijd is allang duidelijk wie de koek krijgt, wie de gard.
(Mark Moorman)