In afwachten hadden ze geen zin en dus stampten Teddy Cherim en Kees van Nieuwkerk met Sterke verhalen zelf een film uit de grond. De romantische tienerkomedie is niet perfect maar de energie en lol spatten ervan af.

Om de tijd te doden tijdens een onweersbui onder het voetballen in een Amsterdams parkje vertelt een groepje tieners elkaar in een schuilhut sterke verhalen. Kennen we het verhaal van Dennis? Volgt een lange flashback over de Marokkaanse jongen Dennis (overtuigende Achmed Akkabi) die het platteland inruilt voor Amsterdam ("geen mekkerende geiten meer").

Gezeten op een min-tractor rijdt hij de stad binnen, waar hij in contact komt met de leuke Sanne (Sallie Harmsen), maar ook met haar gehaaide vrienden Mario (Géza Weisz) en Marlon (Manuel Broekman), die de onnozele plattelander voor hun karretje spannen.

Ze laten hem een pinguïn uit Artis stelen, omdat ze een speciale attractie nodig hebben op een door hen georganiseerde party. Het feest moet veel entreegeld opbrengen, omdat Marlon een schuld heeft bij een vage gangster. Het gedoe met de pinguïn hebben we snel gezien.

Leuker zijn de scènes rond Mario en Marlon, die samen een appartement delen. Marlon is een vrouwenverslinder ("Ik doe iedere chick maar één keer"), Mario's grote passie is drugs. De wietplanten op zijn balkon zijn hem heilig. Tegenover Mario's en Marlons gewiekste stadsmentaliteit heeft Dennis als enige wapen zijn onschuld. Als zowel hij als Marlon op Sanne vallen, lijkt hij kansloos, maar in een romantische komedie gelden andere wetten dan in het echte leven.

Sterke verhalen zoekt het niet in subtiele, maar kluchtige humor. Voor fijnzinnige dialogen hoeven we ook niet aan te kloppen bij de film. Wel voor maffe oneliners als: "Een joint met XTC is echt alsof je wordt overreden door een tram met teddyberen".

Mario's opmerking dat het Rembrandtplein "een soort enclave van Gelderland" is, mag er ook zijn. Aardig is ook dat de karakters van de personages in de aankleding zijn terug te vinden: in Dennis' slaapkamer hangt een koeienschilderij aan de muur en naast zijn bed staat een strontschep, in het appartement van Mario en Marlon hangt een affiche van de in drugs gedrenkte Italiaanse cultfilm Delirio dei sensi uit 1968. De makers kennen hun klassiekers. En half acterend Amsterdam, want naast de tieneracteurs duiken onder meer Olga Zuiderhoek, Pierre Bokma, Halina Reijn, Hans Kesting en Kees Hulst op. Het maakt Sterke verhalen tot een vrolijk incrowdfeestje.

JOS VAN DER BURG