In de thriller Taped moet een Nederlands stel in Buenos Aires rennen voor hun leven, omdat een moordzuchtige politieman achter hen aan zit. Gelukkig heeft de agent waarschijnlijk nooit een schietdiploma gehaald.

Dertigers Saar (Susan Visser) en Leo (Barry Atsma) doen het stomste wat ze kunnen doen als hun huwelijk op exploderen staat: ze gaan terug naar de vakantieplek in Buenos Aires waar ze ooit knetterverliefd op elkaar waren. Omdat de kloof tussen toen en nu onpeilbaar diep is, loopt het uit op een fiasco. Reddingsactie mislukt, toch maar uit elkaar. Het tripje wordt toch nog enerverend als ze op weg naar het vliegveld  per ongeluk met een mobieltje het in koelen bloede doodschieten door een agent van een jongen vastleggen. De agent wil het mobieltje hebben, waarna de rest van de film één lange achtervolging is. Run baby run!
De Bourne-trilogie liet zien dat zo'n kat en muisspel bloedstollend spannend kan zijn, maar Taped bewijst dat het ook ridicuul uit de bocht kan vliegen. Scenarist Marnie Blok (Lijn 32) en coscenarist en regisseur Diederik van Rooijen (Stella's oorlog, Bollywood hero) lijken te denken dat suspension of disbelief een vrijbrief is voor een opeenstapeling van onwaarschijnlijke gebeurtenissen.
Dat de achtervolgende agent steeds net mis schiet, doet vermoeden dat Argentijnse agenten geen schiettraining krijgen. Dat het Leo na zijn arrestatie lukt om te ontsnappen, doet vermoeden dat Argentijnse agenten op een IQ van vijftig worden geselecteerd. En uitroepen als 'kom, we moeten hier weg' klinken nogal overbodig als de kogels in het rond vliegen.
Taped ademt het misverstand dat in een rollercoaster alles is geoorloofd, omdat de kijker zijn verstand toch op nul zet. Een grotesk melodramatische einde kan er ook nog wel bij. Met een variant op een Amerikaanse klassieke politieke oneliner: It's the script, stupid!

Jos van der Burg