Hollywood zorgde zoals altijd voor het meeste rumoer (Inception, The social network) maar de beste films kwamen uit andere contreien. Met beste bedoel ik: origineelste, aangrijpendste, verrassendste, en, niet te vergeten, grappigste. Films die nog weken met je meelopen nadat je ze hebt gezien. Het kan zitten in fantasievolle complexiteit (Mr. Nobody) maar ook in rauwe eenvoud (Winter’s bone). Een bizar verhaal kan lang blijven hangen (Symbol), maar ook een enkele scène (wie Un prophète heeft gezien, kijkt voortaan anders naar scheermesjes). Er zijn films die naar stilte voeren (Honey), maar ook die de stilte verscheuren (Lebanon). Briljante  cinema kent geen regels, net als het echte leven. Als Hollywood dat ook inziet, staat er volgend jaar  misschien meer dan één Amerikaanse film in de top tien.
Jos van der Burg

Top 10
1. Un prophète - Jacques Audiard (Frankrijk)
2. Io sono l’amore - Luca Guadagnino (Italië)
3. L’Illusioniste - Sylvain Chomet (Frankrijk)
4. Mr. Nobody - Jaco van Dormael (België)
5. Honey - Semih Kaplanoglu (Turkije)
6. Lebanon - Samuel Maoz (Israel)
7. Winter’s bone - Debra Granik (VS)
8. Des hommes et des dieux - Xavier Beauvois (Frankrijk)
9. Symbol - Hitoshi Matsumoto (Japan)
10. L’enfer d’Henri-Georges Clouzot Serge Bromberg (Frankrijk)