Dave Alvin wordt langzamerhand een veteraan. Maar dat is goed, zo bewijst zijn strakke rootsalbum Eleven Eleven.

door Theo Hakkert

Mooi oud worden, het kan echt in de rock 'n' roll. Het genre was er niet voor uitgevonden. 'I hope I die before I get old', was het toch?
Maar ondertussen is wel gebleken hoe goed oude ervaring is voor de rock.

Dave Alvin is 55. Niet oud, maar was hij een Griek, hij had al pensioen.

We kennen hem van The Blasters. Van X. Van een korte periode in The Gun Club. Van veel excellente rootsrock voornamelijk.
Van Dave Alvin and the Guilty Women ook.

Die cd volgt hij deze week op Eleven Eleven. Want: elf liedjes. Een heerlijke plaat vol rootsrock. Van alles wat. Van blues tot slome ballads - tot en met accordeon. Rock. Snerpende gitaren. Uit de catalogus aan sferen koos hij voor het hele spectrum tussen melancholie en verbazing.

Behalve door zijn gitaar en de kwaliteit van zijn basale songs wordt de plaat bij elkaar gehouden door Alvins stem. Mooi diep, traag. Hij zingt-zegt waar het kan, haalt uit waar het moet. Geldt ook voor de gitaar.
Zoals het een man van zijn afkomst, verleden en status betaamt, schildert hij in de songs verhalen van avonturen on the road.

Op 'What's up with your brother' -  stuwende blues - gaat hij een sportieve strijd aan met broer Phil.

Fijne rootsrock. Kenners weten genoeg.