Mini-cd Next To Me laat horen hoe ze als zangeres is gegroeid. Ilse DeLange is op 11 september in de Media Markt in Hengelo.

door Theo Hakkert

Op het plagerige af duurt Next To Me van Ilse DeLange net geen half uur. Het schijfje klokt in op 29.57 min.

Hier zou een diepgravende beschouwing aan gekoppeld kunnen worden. Dat het bijvoorbeeld vroeger heel normaal was om een elpee van een half uur in te leveren. Hoewel, toen Creedence Clearwater Revival dat in 1972 deed met Mardi Gras (28, zoveel) luidde dat wel het einde van de band in.

Vol te houden is zeker dat menig cd-album veel te lang is, omdat de artiest meent de volle 75 minuten speeltijd te moeten vullen en dat alleen kan door ook de mindere songs op te nemen. Terwijl deze tijd van downloads er eigenlijk een is van de losse song en niet van albums. Met downloads zijn we eigenlijk terug in de tijd van de single.

Acht liedjes van Ilse DeLange zou dus een fantastisch statement zijn áls die acht van een wereldschokkend niveau waren. Maar dat zijn ze niet. Ze zijn goed, maar niet hemelbestormend.

Waardoor de conclusie moet zijn dat het hoog tijd werd dat Ilse DeLange met nieuw materiaal kwam  en dat niet langer kon worden gewacht tot er twaalf van dit niveau voorhanden waren. Of dertien.

Dat Next To Me desondanks een ruime voldoende scoort, ligt aan het gelukkige feit dat ze (33) vocaal zo is gegroeid. Waar het tot voor kort nog leek alsof ze verrast was door haar eigen kunnen - ben ik dat, jeetje? - klinkt ze zelfverzekerder dan ooit. Volwassener. Vastberaden. Met meer variatie ook. Een op zich niet spectucalaire ballad als 'Time out' zingt ze fenomenaal. Breekbaar, en dus met durf. Vanaf een Engelse heuveltop knikt Kate Bush dat het goed is.

Ook lekker is dat Ilse De Lange, viervoudig Edison-winnares, gewoon haar eigen geluid blijft zoeken, zich niet langer druk makend om de genres. Ook niet om het predikaat country - en dan toch keihard met een prachtige pedal steel aankomt in 'Beautiful distraction' - een hoogtepunt op deze cd.
Aparte vermelding verdient het folky 'Untouchable'. In weer een ander register. Beetje à la Michelle Shocked.

Next To Me is met z'n acht liedjes en daarbinnen de grote variatie, opnieuw een soort showcase. Betekent dus dat we dat ene, grote, alles samenvattende album van Ilse DeLange nog tegoed hebben. Zo lang ze groeit is ze daar ook nog niet aan toe.