Opgepast! Dit wordt, tegen de gebruikelijke mores in, een ‘niet helemaal objectieve’ recensie. Want daarvoor heeft het repertoire van Julien Clerc zich in onze tienerjaren te hardnekkig in het muzikale geheugen genesteld.
door Corine van Zuthem
Ook zijn verschijning maakte destijds een dermate grote indruk dat die een niet te onderschatten onderdeel van de fascinatie vormde. Zozeer zelfs, dat we – veel ouder en een beetje wijzer - nog altijd alle ballades van de Franse chansonnier vrijwel kritiekloos omarmen. Niet dat we tot de fanatieke aanhang behoorden. Sinds onze jeugd hebben we bovendien véél betere muziek leren kennen. Maar toch. Een soort van fan waren en zijn we toch zeker. Alleen op de schaarse momenten waarop hij zich aan Engelstalig repertoire waagde – ‘Zissss melody…’; aaargh! - keken we enigszins beschaamd de andere kant op. Julien Clerc is inmiddels 64 jaar, maar dat zie je er beslist niet aan af. Zijn zwarte krullen, die naast zijn liedjes ook altijd een belangrijk onderdeel van het charmeoffensief vormden, zijn inmiddels verdwenen. Het haar is dun en de slapen grijs, maar zingen kan-ie nog steeds. ‘Fou, peut-être’ heet zijn nieuwste cd, de opvolger van ‘Où s’ent vont les avions?’ uit 2009, het jaar waarin hij zijn 40-jarig artiestenjubileum vierde met een uitgebreide tournee. Hoe ouder hoe gekker? Wellicht. ‘Fou, peut-être’ lijkt veel op z'n voorganger. Met ballades, een enkel ritmisch stuk. Maar neem het liedje ‘La père dit à son fils’; wat een ongelooflijk lekker nummer. Veel werk schreef hij zelf, al zingt hij op deze cd ook ‘Les souvenirs’ van Charles Aznavour. Natuurlijk, Clerc is niet meer zo goed bij stem als voorheen. Iemand zou tegen hem moeten zeggen dat hij al te hoge noten voortaan eigenlijk beter kan mijden. Maar ach, who cares? Dapper slaat hij zich er doorheen, als ware hij weer 35 en wij 15. Laat hem maar schuiven, we vinden het allemaal prachtig. Zo gaat dat met een soort van fans. Die moeten eigenlijk ook geen recensies over het werk van hun idolen schrijven. Toch konden we het niet laten. Maar zeg niet dat we daarvoor niet ruimschoots van tevoren gewaarschuwd hebben.
Hieronder een filmpje over de totstandkoming van de cd.
