Boordevolle neo new-wave van band uit Wales zonder ook maar één Welshman.

door Theo Hakkert

Iemand zei ooit: als je een saxofonist in je band hebt, zit er vrijwel zeker een sax in elk liedje. Los Campesinos! is een band uit Wales met zeven musici en wat de onderlinge afspraken weet ik niet, maar zeker is dat ze allemaal wensen bij te dragen aan elk liedje. De muziek van Los Campesionos! zit boordevol. Kijkglazen moeten vol zijn, geldt blijkbaar ook in Wales - al komt er overigens geen Welshman in dit bandje voor. Het zijn studenten van de universiteit van Cardiff. Dus zingen ze ook niet in het Welsh, zoals Super Furry Animals vaak doen.

De muziek van Los Campesinos! is de art-rock die je - blijkbaar- van studenten kunt verwachten. Gitaren die zwaar gepest worden en als katten gaan krabben en janken. Ingewikkelde patronen - zonder structuur vooral. Plots uitbarstende noise. Alsof samenhang in dit rollenspel verboden is. Het is hier en daar net een stoelendans. Gewarrel en gewemel, chaos, een kinderfeestje - waarna opeens het signaal gegeven wordt. Iedereen gaat zo snel mogelijk zitten, en samenzang zorgt alsnog voor samenhang. Dan krijg je zowaar een schitterende, bruisend-vitale wave-song als 'Straight in at 101' die helemaal áf is. Punky bas, handclaps, een refrein. Over seks bovendien.
I think we need more post-coital and less post-rock
Feels like the build up takes forever but you never get me off.

Cd met een hoog turbulentiegehalte. Veel ideeën, die allemaal een plek in de muziek moesten krijgen. Boordevol. Leef groot!