TwenteUITdeKunst een multimediaal platform op het gebied van uitgaan, kunst en cultuur en alle evenementen

TwenteUITdeKunst een multimediaal platform op het gebied van uitgaan, kunst en cultuur en alle evenementen | Neil Young blijft onnavolgbaar

Neil Young blijft onnavolgbaar  

door Theo Hakkert

Op 26 juni 1993 begon Neil Young aan zijn nieuwe wereldtournee in Gildehaus, vlak over de Duitse grens. Hij werd begeleid door Booker T. & the MG's en speelde veertien songs (toegift: Sittin' on the dock of the bay gekoppeld aan All along the watchtower). Slechts één daarvan kwam van de jongste studiocd die hij in 1992 had uitgebracht, het titelnummer Harvest Moon.

Het repertoire van die cd, die hij uitbracht twintig jaar na zijn doorbraak-album Harvest - al wilde hij niet spreken van een vervolg - was niet geschikt voor de grazige weiden van Gildehaus en andere wereldsteden. De release van Harvest Moon sloot voor Young een periode af. Hij had de liedjes al live gespeeld vóórdat het album verscheen. Dat blijkt uit de release van zijn nieuwe cd: Dreamin' Man Live '92.
Hier staan de tien liedjes van Harvest Moon op, in een andere volgorde. Omdat het publiek de liedjes niet kon kennen, klinken er rond de intro's geen herkenningskreten.

Nu heeft Neil Young eerder dit jaar eindelijk een begin gemaakt met het uitbrengen van zijn Archives Series. Minutieus is vastgelegd hoe zijn oeuvre in elkaar steekt. Ook rond Dreamin' Man Live '92 is alles gedetailleerd vastgelegd. Alleen ontbreken de plaatsen en data waar de opnamen zijn gemaakt. Dat kan maar één ding betekenen: het zijn verspreide opnamen, gemaakt tijdens de vele solo-optredens die Young in 1992 deed.

Voegen ze iets toe? Zijn dit fundamenteel afwijkende versies? Nauwelijks. Werd hij in de studio begeleid door zijn Stray Gators (en was zelfs Jack Nitzsche weer van de partij), hier is hij solo. Hij speelt alles zelf. Dat brengt de songs terug naar de kern. Geen shuffle met behulp van een bezem, zoals in de studioversie van 'Harvest moon' dus. Maar zo wordt wel bewezen dat het de beste songs zijn die de kaalste aanpak verdragen. Zoals 'Hank to Hendrix' en 'Unknown legend', dat nét iets trager wordt gespeeld dan in de studio.
Wat een song blijft dat toch. "She used to work in a diner / Never saw a woman look finer / I used to order just to watch her float across the floor".

Typerend voor de onnavolgbare Young: na vier delen van de Performance Series (van 00 tot 03) is dit opeens deel 12. Komen er dus nog acht live-albums uit de periode 1971- 1992.
Om dubbele uitgaven te voorkomen, moet worden opgemerkt dat drie van de vier later onderdeel bleken uit te maken van de box Archives Series I.
De uitgave nu van deel 12 heeft al tot de speculatie geleid dat eerst Archives III gaat verschijnen en daarna pas II. Het houdt de zaak levendig.

 
Neil Young blijft onnavolgbaar van  Theo Hakkert
Gepubliceerd: 02-12-2009 , Laatst bijgewerkt: 02-12-2009

Extra info

Neil Young: Dreamin'Man Live '92. Reprise/Warner

5 laatste reacties

Lezersmenu
Gesplitst - Shusterman
The Information