In de jaren '90 maakte producer George Martin een Gershwin-album. Mooier eerbetoon aan de Amerikaanse componist was er sinds het Gershwin Songbook van Ella Fitzgerald niet geweest. Maar nu heeft Brian Wilson zich ook op Gershwin gestort. Had niet gehoeven.

door Ton Ouwehand

Disney zit er achter. Zij benaderden Brian Wilson of hij een album wilde maken met muziek van George Gershwin (1898 – 1937). Hij kreeg daartoe toegang tot archieven met onaf materiaal van Gershwin.

Dat laatste leverde twee nieuwe stukken op. The Like I Love You en Nothing But Love zijn nieuwe songs van Gershwin & Wilson.

En verder stortte het Beach Boys brein zich op klassiekers als o.a.: Summertime, I Loves You Porgy, I Got Plenty Of Nothing, They Can’t Take t Away From Me, Someone To Watch Over Me.

Het probleem is dat deze stukken al zeventig jaar in het American Songbook zitten. Ze zijn gezongen door iedereen die ertoe doet. Frank Sinatra, Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan, Chet Baker, Tony Bennett, enzovoort, enzovoort. En als je uitvoering van Wilson afzet tegen deze mensen kun je niet anders dan vaststellen dat Wilson maar een dun stemmetje heeft. Okay, hij heeft een drie maal per week zangles en het breekbare is er wat af. Maar zijn uitvoeringen voegen niets toe. I Got Rhythm, dat wat harmonieën betreft een van de meest gebruikte schema’s in de jazz wordt hier als een oubollig rockertje gepresenteerd.

Wel aardig is dat twee fragmenten uit Gershwins Rhapsody in Blue de cd openen en afsluiten.

Voor de meest geestige Gershwin-hommage moet je bij Peter Sellers zijn. Peter Sellers Sings George Gershwin.