Twee hammondorgels op een podium. Dat is geen twee kapiteins op één schip. Dat zijn twee enorme schepen op een heel klein watertje. Een feest.

door Ton Ouwehand

Als je een kant en klaar orkestje uit de jazzcatalogus bestelt, zul je je daar geen buil aan vallen. Sterker nog, daar zijn de meeste festivals groot mee geworden. Een greep uit het enorme aanbod jazzbandjes en klaar was Cees.
Dat het heel inspirerend kan zijn om af en toe een gelegenheidsband samen te stellen, bewijst Jazzpodium De Tor al jaren. En met dank aan De Tor heeft ook het Grolsch International Jazz Festival Enschede op dat punt een aardige naam opgebouwd.
Zondag was er zo'n avontuurlijke boeking gedaan. Een hammond-battle. Twee organisten die hun loodzware instrument in stelling brachten: Carlo de Wijs en John Hondorp. Om de strijdlust te verhogen hadden ze muzikale hulp ingeroepen van de buitengewoon allerte drummer Jordy Geuens. Bovendien stonden er nog twee stersolisten op het podium: gitarist Peter Tiehuis en trompettist Frederik Köster.
Het werd een subliem gevecht. Twee organisten die niet voor elkaar wilden onderdoen, maar de zeldzaam goede Tiehuis en de minstens zo verrassend spelende trompettist moesten hun muzikale plek op het podium ook bevechten en ook dat was telkens puur jazzgenot.
Organisten hebben nu eenmaal de neiging om alles vol te spelen. Logisch, je hebt je net een breuk getild om dat zware dressoirachtige instrument van je huis naar een podium te tillen. Dan ga je op zo'n bühne niet denken: laat ik eerst maar eens luisteren wat er zoal om me heen gebeurt. Natuurlijk niet. De beuk moet er in, snel initiatieven nemen, want voor je het weet is de speeltijd om. En dan kun je weer voor verhuizer spelen. Het werd een feest. Niet alleen door de hammondgevechten. Tiehuis had weinig trek in akkoordenwerk. De akkoorden vlogen aan alle kanten uit de beide hammonds. Tiehuis moest scoren in de hem toebemeten soloruimte en dat deed hij geniaal. Ook de trompettist kon zijn ei alleen kwijt op de momenten dat hij mocht soleren. Hij benutte dat adembenemend mooi.
Een schitterend item op het festival. Volgend jaar een gitaarbattle tussen Eef Albers, Peter Tiehuis en Adje van den Berg lijkt me zo. En dan doen we er wel een hammond bij. Want het werd zondagavond wel duidelijk dat het festival voortaan tenminste één concert met tenminste één hammond moet bevatten.