Er stond een ongebruikelijk lange rij voor Atak. Ik had niet verwacht dat Spinvis zoveel bekijks zou hebben. De eenmansband van Erik de Jong gaat al een jaar of tien mee en de zanger heeft al zeven albums achter zijn naam staan. Tot Ziens, Justine Keller is onlangs uitgekomen en de single Kom Terug heeft ervoor gezorgd dat hij weer helemaal terug is.

door Ivan van Dam

Ik wist een mooie plek te bemachtigen vlak voor het podium. Ik keek om me heen en zag een heel divers publiek. Volgens mij is de muziek van Spinvis ook niet aan een bepaald publiek toe te schrijven. Je vindt het mooi of je vindt het niets, een middenweg is er niet. Ik moet toegeven dat ik tot voor kort ook nooit de tijd heb genomen om fatsoenlijk naar Spinvis te luisteren. Ik kende het wel, maar heb de poëtische teksten van Erik de Jong nooit tot me door laten dringen. Daar is na afgelopen zaterdag verandering in gekomen. Kippenvel vanaf de eerste minuut en de treffende doch simpele zinnen raakten mij daar waar muziek je hoort te raken. Zoals Spinvis zingt, zo praat hij ook. Zweverig, bescheiden en met een melancholische ondertoon. Spinvis is een typisch geval van what you see is what you get, verder geen pretenties. De Jong werd begeleid door zijn band. Ze waren perfect op elkaar ingespeeld en met name de celliste Saartje van Camp betoverde het publiek. Oudere nummers werden afgewisseld met nieuwer werk. Het nummer Tot Ziens, Justine Keller liep als een rode draad door het hele optreden heen. Je kunt wel horen dat Spinvis een andere weg is ingeslagen met zijn nieuwe album. Daar waar zijn oudere werk experimenteler is en minder toegankelijk voor een groot publiek, is het nieuwe album veel luchtiger. Dit zag je ook duidelijk aan de reacties van het publiek. Bescheiden nam Spinvis het applaus na elk nummer in ontvangst en hij bedankte zijn publiek met een glimlach, waaruit bleek dat hij het naar zijn zin had in Atak. De Jong en zijn band straalden energie uit en speelden vol overgave. De kracht zat in de combinatie van woorden en muziek. Kom Terug was de afsluiter van de avond en ik had me geen beter laatste nummer kunnen wensen. Tijdens de toegift ben ik mijn laatste biertje gaan halen. Het was goed, heel erg goed. Maar zoals ik eerder al heb gezegd: je houdt ervan of je houdt er niet van, er is geen middenweg. Ik houd ervan.