Enschede, Wilminktheater, zondagmiddag. De Sneeuwman, familievoorstelling van het Nederlands Symfonieorkest o.l.v. Gijs Leenaars met Sandra van Megen als verteller, tekst: Raymond Briggs, muziek: Howard Blake.

door Karel Masselink

Als je kinderen wilt interesseren voor symfonische muziek, dan moet je daar vroeg mee beginnen. Dat heeft het Nederlands Symfonieorkest goed begrepen. Daarom worden er geregeld familieconcerten gehouden, waar kinderen spelenderwijs kennis maken met het symfonieorkest. Wie als kind eens de zuivere taal van muzikale schoonheid heeft gehoord, zal dat zijn leven lang niet vergeten. Mijn eigen kinderen droomden toen ze klein waren keer op keer weg met de prachtige muziek bij de verhalen over Pieter Konijn en Benjamin Wollepluis van Beatrix Potter, zoals die op een inmiddels grijsgedraaide cd is te horen. Een zelfde soort dromerige sfeer hangt om de voorstelling De Sneeuwman.
De laatsten gezinnen die zich melden aan het kaartjesloket krijgen nul op het rekest. De voorstelling is compleet uitverkocht. De meeste kaartjes waren in de voorverkoop al aangeschaft. ‘Gelukkig’, verzucht een oudere dame, ‘goed te zien dat niet alle kinderen alleen maar achter de computer zitten. Er zijn ook nog veel ouders die hun kinderen hebben meegenomen naar deze muziekvoorstelling.’ Opgewonden kinderstemmetjes gonzen onophoudelijk. In het voorprogramma in de foyer had Symfonia Jong Twente al enkele muziekwerken gespeeld. Dat was natuurlijk heel bijzonder, maar wat is er nog leuker om na afloop even stiekem met je vingers te tikken op het vel van een snaartrom, of om naar het diepe geluid van de grote trom te luisteren? De instrumenten van het slagwerk staan ook zo mooi binnen handbereik. Eenmaal in de zaal, zit het Nederlands Symfonieorkest  al klaar op het podium. Zo’n groot muziekgezelschap is een bezienswaardigheid en boezemt best ontzag in: ‘Mama, wat is dat voor een groot ding, met dat goud eraan?’ ‘Dat is een harp.’ ‘Papa, zie je die grote gong daar achterin? Wauw!’
Sandra van Megen komt als verteller heel dicht bij de belevingswereld van de kleine kinderen, dus contact is er direct. De sneeuwman, hoofdpersoon in het verhaal komt levensecht tot leven op het toneel. De kinderen leven zich helemaal in en sturen allemaal mee tijdens de autorit en ze vliegen ook met gespreide armen door de lucht naar de Noordpool. De prachtige sprookjesachtige muziek van Howard Blake doet de rest.