Zondag 20 december voltrok zich in Go Planet in Enschede de elfde aflevering van Textielbeat. Daar deden tussen 16.00 en 22.00 uur ruim honderd muzikanten of de jaren zestig nog in volle gang zijn. Zo deed Addy Scheele met zijn band The Ronal Four ook mee. Hier een interview met de gitaris van de band.

GEHEIM LEVEN ALS GITARIST

Als iemand symbool staat voor Textielbeat is het Addy Scheele wel. Terwijl zijn ouders, die een textielzaak runden, meenden dan hun zeventienjarige zoon braaf aan klassieke muziek deed en gospels speelde in kerken, hield deze er een geheim leven op na als gitarist in een popgroep.

Zoekt u een prima passende b.h., vraag Betsy en het komt voor elkaar...maar voor overhemden is beslist Herman Scheele de specialist.
De advertentietekst waarmee zijn ouders wekelijks in de Tubantia hun Enschedese textielwinkel onder de aandacht brachten, kent Addy Scheele (60) nog uit zijn hoofd. En hij weet ook dat hij al halverwege de twintig was en in Groningen Engels studeerde, dat hij zich realiseerde dat de woorden ‘b.h.’ en ‘elkaar’ buiten Enschede helemaal niet rijmden.

Hij woont nog steeds in Groningen. Maar hij volgt het nieuws uit zijn geboortestad nog immer. Stelt zelf voor om het gesprek in Enschede te laten plaatshebben, in café Het Bolwerk. De plek waar zijn oom Arie Kuizenga, destijds kleurrijk stamgast was.
 
En zelf kijkt Addy Scheele in Het Bolwerk altijd waar ‘de bal’ nu weer hangt. Hij wijst ergens hoog aan de muur. Er is voor de cafébezoeker van nu nog maar weinig van te zien, maar Addy Scheele had ‘m al gelokaliseerd: de bronzen gehaktbal. Gewonnen na het in elkaar rotten van een carnavalslied drieëndertig jaar geleden. Ze werden eerste met het ter plekke geformeerde trio Rats Kuch en Bonen.

Popmuziek paste niet in het rechtschapen leven van het gezin Scheele aan de Zweedeweg in Enschede. Dat was een inferieure bezigheid van de jonge arbeiders en ambachtschooljongens. Maar gelukkig hadden de beide zoons Edu en Addy daar ook geen affiniteit mee. Edu was van de korfbal en autotechniek. En de jongste speelde klassiek piano en had theorieles van Anne Eenkhoorn.

Vader speelde viool in het Schuttersveld Orkest en moeder zat bij operettevereniging Casanova. Ze liet wel eens trots de noten zien die Addy had geschreven aan familie, vrienden en operettegenoten. Kijk eens wat onze zoon allemaal kan. Wist zij veel dat het popliedjes waren die Addy had gearrangeerd voor The Ronal Four, de popgroep waarvan Addy stiekem gitarist was. En dat was maar goed ook, anders was het huis te klein geweest.

„Ron Balke was mijn overbuurjongen. Hij speelde in de The Ronal Four. Ik dacht: dat kan nooit veel wezen. Die jongens hadden geen van allen muziekles gehad. Maar op een gegeven moment vroeg Ron of ik incidenteel met ze mee wilde spelen, op piano. Ik speelde gospel met Hans Theessink en met de gebroeders Toon en Bob Faulhaber in kerken. Ik speelde Mozart op piano en ik was al eens ingevallen bij een jazzkwartet. Maar als je zeventien bent, de hormonen door je lijf gieren, scoor je daar niet bepaald mee, bij de meisjes. Daarom wilde ik wel kijken bij die overbuurjongen en z’n band. Ik was stomverbaasd. Ze speelden Girl van The Beatles, perfect driestemmig. Ik zei dat ik wel mee wilde doen.”

Het eerste optreden was in wat later De Kokerjuffer werd en nog later Atak. Addy vertelde thuis dat hij huiswerk ging maken bij Bob Faulhaber. Hij speelde op een versleten, onversterkte piano met The Ronal Four mee. Niet lang want de drummer kreeg knallende ruzie met zijn vriendin en verliet de band midden onder het optreden. „Het bleek dat sologitarist Henk Zweers heel goed kon drummen. Hij ging achter het slagwerk zitten. Ik had klassiek gitaarles gehad bij Paul de Heer. Ik pakte zijn gitaar...”

Addy Scheele is even stil en zegt dan: „A band was born. Het klikte op een zeldzame manier.”

Twee jaar was hij met volledige geheimhouding tegenover zijn ouders sologitarist van The Ronal Four. Bij optredens in de buurt werden klanten vooraf op de hoogte gesteld, de familie wist het. Maar Addy’s ouders wisten niets van het geheime popleven van hun zoon. Hij heeft nooit zelf een electrische gitaar gehad, zegt hij. Die was bij de band. Ronal Four won zelfs een talentenjacht in Almelo op een zondagavond. Toen zijn ouders ‘s avonds terugkwamen van een familiebezoek troffen ze hun zoon thuis aan. Dat hij het leuk had gehad die avond, konden ze wel zien. De cola was bijna op. De asbak zat vol en Addy vertelde enthousiast over de film die hij op die avond op tv had gezien. Maar dat van die film had hij uit de Avrobode. De cola was door de gootsteen gespoeld en de asbak was snel even met halve peuken gevuld. Hij was nog maar net terug van de gewonnen talentenjacht. Maar een beetje feestvieren kon niet. Dat kon pas de volgende dag toen hij quasi verrast de krant las dat het bandje van die jongen van de overkant had gewonnen. Addy ging er even naartoe, even feliciteren.

Na twee jaar, hij zat inmiddels op de HBS vertelde Addy thuis dat hij in een popgroep zou gaan spelen: The Ronal Four. „Mijn ouders waren er niet blij mee. Het is een voordurende bron van conflicten geweest. Maar goed, toen ik tien jaar later met Rients Gratema in de Twentse Schouwburg speelde, zijn mijn ouders wel gaan kijken. Toch wel een beetje trots.”

Zondag voltrekt zich in Go Planet in Enschede de elfde aflevering van Textielbeat. Daar doen tussen 16.00 en 22.00 uur ruim honderd muzikanten of de jaren zestig nog in volle gang zijn.

Zeventien bands zullen deze dag opdraven. Naast Ronal Four komen: St. John Family, Buffoons, Rowdy’s, Highway ‘61, Chains, Hun, Indeeds, Refreshers, Source, Just for Fun, Zuv-X-8, Butterfly, Running Team, Sunset, Rabbits en de uit verschillende sixtiesmuzikanten samengestelde Old Stars Band. Toegang: € 17.50. Kaarten bij o.a. alle VVV’s en aan de zaal.