Z’n naam is bijzonder, z’n leeftijd ook. De Thaise dirigent Trisdee na Patalung is nog maar 23, ongeveer net zo oud als de componist van de opera die hij zaterdag in Enschede dirigeert: La Cenerentola, Rossini’s geheel eigen versie van Assepoester.
door Herman Haverkate
Hij is, in eigen land, een fenomeen. In Enschede inmiddels ook, zo blijkt. Een paar weken terug verbijsterde hij de medewerkers van de Nationale Reisopera door tussen de repetities door op de piano de complete Goldberg Variaties van Bach te spelen. Nu, in de kantine van het Muziekkwartier, haalt hij er zijn schouders over op. „Ik ben toch ook pianist? Ik heb het vijf jaar geleden gespeeld. Ik blijf het herhalen, als vingergymnastiek.”
Zijn carrière laat zich vertellen als een sprookje. Assepoester, maar dan in de muziek. Enig kind, zoon van compleet amuzikale ouders, beiden werkzaam bij Thailand Airlines. Tot z’n dertiende hield hij zich met totaal andere dingen bezig, daarna ging het snel. De piano die in het huis van een zijn tante in Bangkok stond, bleek het begin. Na een maand speelde hij al de Mondschein Sonate van Beethoven, op z’n vijftiende werd hij vaste repetitor bij de net opgerichte Opera van Bangkok. „De directeur hoorde me spelen, en vroeg of ik zangers wilde begeleiden. Er ging een wereld voor me open. Opera is de mooiste kunstvorm die er is. Waarom? Omdat alles daarin samenkomt. Er is volstrekte eenheid tussen wat je hoort en wat je ziet. Als ik een symfonie dirigeer, mis ik de zangers en de bühne.”
Vanaf z’n achttiende begon hij met regelmaat te dirigeren. In Bangkok aanvankelijk, later ook in Europa. Hans Nieuwenhuis, de directeur van de Operastudio Nederland, haalde hem naar Amsterdam. Twee jaar geleden debuteerde hij als dirigent op het vermaarde Rossini Festival in het Italiaanse Pesaro. Guus Mostart, intendant van de Nationale Reisopera in Enschede, zat toevallig in de zaal.

„Ik had nog nooit iets van Rossini gedaan. Wel heel veel Mozart: dat komt er toch aardig in de buurt. Ik heb de indruk dat hij nog steeds wordt onderschat. Hij is en blijft voor veel mensen toch de componist van steeds weer dezelfde riedeltjes en muzikale grappen. De componist ook die schaamteloos met componeren stopt als hij z’n schaapjes op het droge heeft. Terwijl er in zijn opera’s juist zoveel diepzinnigheid verborgen zit. Ik zeg altijd: Rossini dient je zoveel champagne toe dat je die andere kant helemaal niet meer ziet. Mijn grote droom bij deze uitvoering is om ook die andere kant eens aan het publiek te tonen. Niet alleen de champagne, maar ook de tranen.”
La Cenerentola wordt uitgevoerd door de Nationale Reisopera en het Gelders Orkest. Regisseur is Michel Dijkema. Voor een voorproefje en een interview met hem: bekijk het filmpje: