Fanclubpresident Gurrie van Brug sluit periode af. "Het was een functionele hobby."

door Marion Groenewoud

Nog maar drie weken geleden had Gurrie Van Brug, president van de Willy DeVille International Fanclub, de vrijdag overleden DeVille kort aan de telefoon. „Hij zei dat hij ervoor zou vechten."
Donderdag wordt DeVille gecremeerd, maar Van Brug zal niet naar New York afreizen. „Ik had hem graag nog even in leven gezien. Maar om voor een uurtje zo'n hele reis te maken, daarvoor ben ik te nuchter".
Voor Zwollenaar Gurrie van Brug  kwam het afscheid van de excentrieke zanger/gitarist niet onverwacht. Al sinds januari was DeVille ziek; hij had hepatitis C.  In mei volgde het slechte nieuws van de ongeneeslijke alvleesklierkanker. Nu DeVille dood is,  denkt Van Brug dat er ook een eind moet komen aan de fanclub die hij in 1991 oprichtte. „Het was een hobby, maar een functionele hobby. Ik hielp met het regelen van concerten, het bestellen van kaarten, en gaf direct informatie van Willy door aan de  fans via ons clubblad. Dat houdt nu allemaal op. Wij zijn geen dweperige groupies die elkaar huilend in de armen vallen. Dat zou ook niet bij Willy passen. Ik regel nu alleen nog enkele zaken voor zijn vrouw Nina en de fanclub."
Van Brug wordt via mail en sms veel gecondoleerd. Maar hij constateert gelaten: „Voor zijn vrouw en zoon is het erg. Natuurlijk, voor ons is het ook een groot verlies. Ik heb in al die jaren een vriendschap en vertrouwensband met hem opgebouwd. Maar zijn muziek blijft. Daar hoef ik geen afscheid van te nemen." Hij denkt aan een waardig eerbetoon in oktober.
„Op 25 augustus zou Willy 59 jaar zijn geworden. Die datum vind ik te vroeg voor een goed georganiseerde bijeenkomst. Hij was graag in Amsterdam, en speelde het liefst in Paradiso. Dat zou een mooie locatie zijn. Ik hoop dat zijn bandleden kunnen komen.
Maar dat is nog even een stille wens."
Zeker tweehonderd keer heeft hij William Borsey, ofwel Willy (Mink) DeVille ontmoet. De zanger kwam een keer bij Van Brug en zijn vrouw thuis eten. „Een bijzondere en integere man. Maar ook een charismatisch performer, een geraffineerd podiumdier", stelt
 Van Brug. „Willy was erg ingenomen met zijn fanclub. Aanvankelijk dacht ik dat zoiets niets voor hem zou zijn, maar hij heeft ons altijd op de voet gevolgd. Als er iets over hem werd geschreven in Nederlandse of Duitse pers, kwam hij meteen met een
 reactie. Hij kon woedend worden als er vooroordelen en onterechte kritiek in een artikel stonden. Daar had hij echt last van."
Over het drugs- en alcoholgebruik van DeVille wil de Van Brug niets zeggen. „Totaal onbelangrijk. Het heeft nooit een rol gespeeld tijdens concerten en in onze contacten." Het fanclubblad - in het Nederlands, Engels en Duits- ging nooit in op het privéleven van de zanger. „Privacy heb ik hoog in het vaandel staan. Daarmee zou ik de goede band op
het spel hebben gezet."
Als rustige belastingambtenaar is hij ogenschijnlijk het tegenovergestelde van de kleurrijke zanger, maar er was één grote overeenkomst. „Ik voelde me aangetrokken tot zijn recalcitrantie. Daarin herken ik mezelf: nooit meegaan met wat de massa beweert of doet. Willy was  een echte romanticus, die alleen de dingen deed die hijzelf belangrijk vond. Dat is de reden waarom hij nooit een grote ster is geworden in Amerika."