De vijfde editie van Geuzenpop zit erop. Een sterk festival. Met een opmerkelijk groepje uit Tubbergen: Fingers On Fire (zie foto).

door Ton Ouwehand

Misschien wel de opmerkelijkste aanwezige op Geuzenpop was Orkest van het Oosten. Het was de bedoeling dat de bezoeker het gele strookje dat voor toegangskaartje moest doorgaan om de pols zou plakken. Dan kon je het met eigen ogen lezen: Geuzenpop houdt van Orkest van het Oosten. Op de time-tabel kon je vaststellen waarin de liefde tussen het popfestival en het symfonieorkest zich manifesteert. Wie kans ziet het polsbandje tot 4 september te bewaren, mag zich die avond ´voor vijf euro onderdompelen in een sprankelende klassieke symfonie´. Verder moest je thuis dan maar naar de website van het orkest om uit te vissen welke symfonie en in welk gebouw. Maar eerst Geuzenpop zelf, die op het Ruthbeek in Enschede een sterke vijfde editie presenteerde. Met bands als De Staat, Infadels en Epica heb je trekkers die in principe garant staan voor een volle bak. Al moet een naburige gemeente natuurlijk niet zo flauw doen om op dezelfde tijd Kane gratis in het centrum te laten spelen.  Omdat Skings een paar maanden geleden de Plankenkoorts won, stond de Duitse band zaterdagmiddag op een prominente plek op het festival. Maar de nummer twee van die bandjeswedstrijd Fingers On Fire uit Tubbergen werd uiteindelijk ook geprogrammeerd. En dat bleek een verrassend goede zet. De jongste band van het festival, was ook gelijk een van de meest energieke. De kinderbescherming mag dan druk in de weer zijn met een 13-jarig meisje met een zeilboot, ze mogen de even oude Donolan de Oliveira Soares ook wel in de gaten houden. Die speelt de halve baswereld van het podium als het moet. Hij was de interessantste bassist die ik op Geuzenpop heb gehoord, en dan reken ik basveteraan Barend Courbois die in de groep T.I.M. een ferme rol speelde voor het gemak gewoon mee.T.I.M., troetelkind van Brood-manager Koos van Dijk straalde op Courbois na weinig geloofwaardigheid uit. Dat deed Tremolo Theun bijvoorbeeld wel. De Nederlands kampioen luchtgitaar spelen  stond nergens op het programma, maar was als een soort verrassingsact op verschillende plekken aanwezig. En behalve zijn luchtgitaar had hij ook een echte gitaar bij zich. Ook maakte hij de opmerkelijke combinatie van luchtgitaar en sigaarlucht. Een goede zet was de tent die ´t Verborgen Theater werd genoemd. The Kings of Oblivion, een mooi groepje rond singer-songwriter Rik Kaez en cabaretier Robin Bleeker kwamen daar goed uit de verf. Als deze tent op een rustiger plek was neergezet dan was cabaretduo Weg Met De Haan ook beter uit de verf gekomen.