Al woonde hij er maar een jaar, de Londense flat in Mayfair gold als een van de plekken waar de Amerikaanse gitarist Jimi Hendrix zich het meest thuis voelde. Deze week opende daar een
tijdelijke tentoonstelling over het leven van de legendarische rockster, op 18 september veertig jaar geleden overleden.
door Yolanda Bobeldijk
In het jaar dat de Amerikaanse gitarist Jimi Hendrix in Londen op 23 Brook Street woonde, leidde hij een redelijk burgerlijk bestaan. Hij en zijn vriendin Kathy Etchingham zochten gordijnen uit bij een lokaal warenhuis, kochten schilderijen op Portobello Road en keken naar soapseries op tv. Brook Street was de plek waar Hendrix zich naar eigen zeggen echt thuis voelde.
Meer dan veertig jaar later is nog steeds te begrijpen waarom: het ouderwetse pand met krakende, houten vloeren heeft een knus en rustgevend karakter. Tegelijkertijd bevindt de flat zich in hartje Londen, op steenworp afstand van de beroemde winkelstraat Oxford Street. Een blauw bordje aan de gevel van de flat wijst er voorbijgangers op dat Hendrix hier tussen 1968 en 1969 woonde. Op eenzelfde blauw exemplaar, een huis verder, is te lezen dat de componist George Friedrich Händel daar ruim tweehonderd jaar eerder woonde; van 1723 tot zijn dood in 1759. De huizen zijn tegenwoordig samengevoegd.
„Toen Jimi Hendrix ontdekte dat Händel daar had gewoond, kreeg hij interesse in de componist", zegt Claire Parker, medewerker van het Händel House museum. „In zijn lokale platenwinkel kocht hij muziek van Händel. Ook zei hij tegen Kathy dat hij de geest van de componist in de badkamer zag. Zij geloofde dat niet, omdat hij immers in het huis ernaast had gewoond. Waarom zou zijn geest zich dan in hun huis ophouden? Toch was het niet vreemd dat Hendrix zich met Händel verwant voelde. Beiden waren immers immigranten, die naar Londen kwamen om hun muziek te promoten."
„Londen had in de jaren zestig een muziekscene die veel kleinschaliger en opener was dan in Amerika", weet Martin Wyatt, onderdirecteur van het Händel House Museum. „In zijn flat kwamen geregeld artiesten langs om te jammen en te relaxen. Alle Beatles zijn hier geweest en ook Mick Jagger. In de expositieruimte hangen foto's van zulke hang- en jamsessies. Daarnaast liggen er programmaboekjes van concerten, staat er een elektrische gitaar waarop Hendrix in 1970 op het Isle of Wight Festival speelde en is er een handgeschreven songtekst van 'Love or Confusion' met achterop een cartoon die Hendrix van zichzelf maakte. „Geweldig”, vindt Laurence Langan (21) die de tentoonstelling verkent. „Dit laat de persoonlijkheid van Hendrix zien. Hij was down to earth en had gevoel voor humor.”
De muziek is tijdloos, vindt Langan. „Hendrix wordt door mensen van allerlei leeftijden ontdekt of herontdekt. Het maakt niet uit als je die tijd niet zelf hebt meegemaakt.” David Kohn (37) denkt er precies zo over. Als echte fan is hij speciaal op de openingsdag naar de expositie gekomen. Hoewel de tentoonstelling klein is, vindt hij het de moeite waard. „Dat Hendrix hier gewoond heeft, maakt het zo speciaal.”
De twee verdiepingen waar de gitarist verbleef, maken echter geen deel uit van de expositie die tot 7 november 2010 te bezichtigen is. Wie de flat wil bezoeken, moet apart reserveren en kan slechts tussen 15 en 26 september terecht. Vaak zijn dat intense bezoeken, weet Wyatt, die wel eens eerder fans heeft rondgeleid. „Sommige bezoekers kussen de muren”, glimlacht hij. „Zo gek zijn ze van Hendrix.”
Dat in de expositieruimte de overlijdensakte van de gitarist ligt, oogt dan ineens een beetje cru. Jimi Hendrix overleed op 27-jarige leeftijd in een hotel in de Londense wijk Notting Hill, waar hij in zijn braaksel stikte. Kathy en hij waren toen al uit elkaar. De flat aan Brook Street, waar Hendrix zich zo thuis voelde, wordt door sommige fans als heilige grond gezien, weet Wyatt. Maar niet door Laurence Langan. „Dit is alleen maar de plek waar hij heeft gewoond. De echte spirituele connectie met Hendrix krijg je als je naar zijn muziek luistert.”