Beleving, bezieling, betrokkenheid en dynamiek: Mark Shanahan blijkt dit alles in ruime mate voorhanden te hebben voor het concert rondom Rachmaninovs’ Tweede Symfonie.

Hiermee heeft de Britse vaste gastdirigent van het Nederlands Symfonie Orkest zich in een sterke uitgangspositie gemanoeuvreerd.
Alle stukken vallen op hun plaats in een werkelijk schitterende uitvoering van de Vier letzte Lieder van Richard Strauss in het hart van het concert. Een dergelijke sublimiteit wordt hierna niet meer bereikt. Oog voor detail, een duidelijk muzikaal beeld; van meet af aan is helder dat Shanahan het Nederlands Symfonie Orkest tot groots presteren heeft opgestuwd. In de Ouverture Les Francs-Juges, de instrumentale opmaat voor een bijna geheel verloren gegane opera van Hector Berlioz, valt een aansprekende en veerkrachtige uitstraling te bespeuren. Het orkest is in grote bezetting aangetreden, maar functioneert verrassend beweeglijk en soepel.

Het opgewonden karakter van Berlioz jeugdige muziek lijkt bijna haaks te staan op de hierna volgende Vier letzte Lieder, van een beschouwende en bezadigde Richard Strauss. Echter de overgang gaat naadloos. De sfeer is ook direct om. Een prachtige en haast aanraakbare Straussklank golft door de zaal, vergezeld van lange muzikale spanningsbogen en een mooi vol orkestgeluid.
Sopraan Barbara Haveman laat haar stem als een extra orkestinstrument meedrijven op de golven. Voor het geestesoog doemt de sfeer van een verschaalde zomeravond in september op, de zomer is voorbij, het lichaam is moe en wil rust. In de avondschemering zingen leeuweriken hun lied. Orkest en solist weten hier de ziel te raken. Een bijzonder en gloedvol moment.
De Tweede Symfonie van Sergei Rachmaninov is een boeiende compositie die bol staat van de mooiste melodieën en muzikale hoogstandjes. Via een mysterieus en dramatisch openingsdeel en een opwindend scherzo, komt de muziek tot rust in een romantisch aandoend adagio.
De lange symfonie sluit af met een bruisend slotdeel. De dynamiek die het Nederlands Symfonie Orkest in de uitvoering aan de dag legt, komt natuurgetrouw over, maar het echte raffinement is helaas weg. De bevlogenheid is minder en het samenspel begint wat te verwateren, hoewel het heilige vuur nog even opflakkert in de intense verstilling van het adagio.

Door Karel Masselink

Nederlands Symfonieorkest onder leiding van Mark Shanahan, Barbara Haveman, sopraan. Vandaag in het muziekcentrum Enschede, aanvang 20.00 uur.