Voordat anderen er weer over beginnen, stelt Tim Knol de vraag maar vast zelf. Eerste regel van het persbericht bij zijn nieuwe album 'Days': 'Moet een muzikant in de put zitten om zijn beste liedjes te schrijven?' Het antwoord: 'Nee!' En luister dan vooral even naar de liedjes op 'Days'.

Door Mark Minnema

Brede grijs op het gezicht van de jonge zanger uit Hoorn. „Zoveel journalisten stelden die vraag afgelopen jaar”, zegt hij. „Maar het is ook echt niet waar, weet je, dat je eerst mensen dood moet zien gaan, allerlei ellende meegemaakt moet hebben, voor je een liedje kunt schrijven. Er zijn zoveel andere emoties waar je iets mee kunt.”

Er is naar uitgekeken, die nieuwe plaat van Tim Knol. Zijn eerste werd de hemel in geprezen, en Knol zelf bleek van het soort antipopster dat op een charmante manier zichzelf weet te blijven. Een muzikant met een eigen geluid die de melancholie aan zijn  kont heeft hangen. Doorleefde Amerikaanse liedjes vol hartzeer en zielenpijn zitten hem als gegoten, maar Knol wilde daarin niet blijven hangen. „Wanneer je als Nederlander zulke liedjes gaat schrijven, wordt het al snel cliché. Daar was ik ook wel klaar mee. Ik kan toch niet zingen dat ik door de woestijn van Arizona zwerf op zoek naar mijn meisje? Iemand als Townes Van Zandt, díe kan dat prachtig verwoorden.”

RADIO

Meer nog dan op zijn eerste album neemt Knol met 'Days' afstand van de eenzame-man-met-gitaar. We horen een band die graait in de toverdoos van de jaren zestig en zeventig. „Maar de plaat is ook heel erg nú”, vindt Knol. „Hij kan zo de radio op. De sound van het moment is retro en daar profiteer ik van. Sixties, seventies, maar ook de vroege REM en Johan. Het maakt me niet zoveel uit of het van nu of toen is.”

The Beatles klinken door. „Inderdaad, ook al ben ik geen Beatlesfreak. Ik ben eerder geobsedeerd door Jeff Tweedy van Wilco, de beste band ter wereld. Maar The Beatles waren wel enorm bezig met arrangeren, die gasten experimenteerden maar wat raak.”

Dat heeft Knol ook gedaan. „Vorig jaar mei hadden we veel liedjes al liggen, in juni wilde ik gaan opnemen, maar Frans Hagenaars (de baas van platenmaatschappij Excelcior, red.) zei: ga de nummers eerst maar eens live spelen. Daar was ik aanvankelijk teleurgesteld over, maar het bleek een goede keuze. De eerste cd knalden we na vijf repetities op de band, over 'Days' hebben we een half jaar na kunnen denken. Er is aan geschaafd, zorg besteed aan arrangementen, koortjes zijn toegevoegd, space echo, plaatgalm. Wat de liedjes maar nodig hadden, een groot geluid of juist heel klein.”

„Het is leuk om de uitersten op te zoeken. Een liedje al 'Lies' is super groot geworden, echte waanzin. 'A first' was een experiment, het was nog niks toen we de studio ingingen. Maar bij 'Do you leave the light on?' had ik de blazers vanaf het begin in mijn kop. Matthijs hoorde bij 'Days' de strijkers, en daarmee was het af. Door die lagen is het een plaat geworden die je een paar keer moet beluisteren.”

KRACHT

Toetsenist Matthijs van Duijvenbode is zijn schrijfmaatje. „We vullen en voelen elkaar goed aan, doen het samen. Ik noem me ook geen singer-songwriter, maar een muzikant die liedjes maakt. Die liedjes moeten wel op mij slaan. Uiteindelijk is het 'Tim Knol'. Ik ben in mijn eentje begonnen, ik heb getekend bij de platenmaatschappij. Het draait om mijn naam en dat is ook de kracht geweest.”
Dat maakt de band allerminst inwisselbaar. „Met twintig roulerende studiomuzikanten zou ik het niet kunnen. Dit voelt als een band die de naam Tim Knol draagt.” De gitaar van Anne Soldaat, de bas van Jeroen Overman en de door The Who geïnspireerde drumpartijen van Kees Schaper, ze geven het geluid karakter. „Kees heeft nu een oude drumkit uit de jaren dertig gekocht. Het belang van een goede sound wordt in Nederland vaak vergeten.”

Als het nieuwe album ergens over gaat, dan wel over het jaar 2010 en wat Knol met zijn maten heeft beleefd. 'Years' bijvoorbeeld, over Kees en Jeroen, met wie hij al veel langer in bands speelt. „Muziek maken was altijd onze droom. Afgelopen jaar zijn we wakker geworden, maar in een jongensdroom. Dat is het, absoluut, voor ons allemaal.”

Tim Knol: Days (Excelsior). Presentatie 27/5 Paradiso, Amsterdam

do 02 jun  Hellendoorn - Dauwpop 

za 16 jul  Lichtenvoorde - Zwarte Cross