Ranzige genitale grappen, smeuiig sentiment en hartverwarmende mannenvriendschappen: dat zijn de belangrijkste ingrediënten in de komedies van schrijver / regisseur / producent Judd Apatow (40 year old virgin, Knocked up). En dus moet je niet raar opkijken als de goeiige hoofdpersoon Aaron een dildo en een zakje heroine in zijn anus geschoven krijgt.

Evenmin is het een verrassing dat hij het na een reeks dolle avonturen weer goed wil maken met zijn vriendin, met wie hij het net heeft uitgemaakt. Maar de film draait vooral om de kameraadschap die ontstaat tussen modale Amerikaan Aaron en de excentrieke Britse rockster Aldous Snow (Russell Brand).

Deze Aldous zagen we eerder met verwilderde ogen en absurde teksten de show stelen in de verder nogal matige Apatow-productie Forgetting Sarah Marshall. In Get him to the Greek leren we Aldous kennen als een ongrijpbare rockgod, die aan lager wal is geraakt na het floppen van een schaamteloos pretentieus conceptalbum.

Aaron is een fan en wil hem als medewerker van een platenmaatschappij weer terug in de schijnwerpers zetten. Van zijn maniakale platenbaas - leuk optreden van rapper P.Diddy - krijgt Aaron opdracht om Aldous Snow binnen drie dagen van Londen naar Los Angeles te begeleiden, waar hij een comeback-concert zal verzorgen in het befaamde Greek Theatre. \

Aarons pogingen om Snow conform de filmtitel naar de Griek te krijgen worden ernstig bemoeilijkt door de grilligheid van de paranoide ster, en door de overmatige consumptie van alcohol en verdovende middelen.

Aarons onderdompeling in de wereld van sex, drugs en rock'n'roll had best wat korter mogen duren. De quasi-psychedelische trips en de vluchtige avontuurtjes met losse dames voelen al snel aan als een herhaling van zetten. Aan de andere kant geeft de rommelige structuur wel alle ruimte aan het Britse fenomeen Russell Brand om, schijnbaar improviserend, te schitteren.

De komiek, die vorig jaar door de BBC werd ontslagen omdat hij schunnige telefoonboodschappen had achtergelaten op een antwoordapparaat, is helemaal in zijn element als de egocentrische, losgeslagen en in raadsels sprekende rockster.

FRITZ DE JONG