Zin in zwaar aangezette clichés over Frankrijk als het paradijs van stokbrood, kaas en wijn? Dan is La tête en friche uw film.

La tête en friche (Het braakliggende hoofd) van de 77-jarige veteraan Jean Becker staat stijf van de nostalgie. De onnozele veertiger Germain (Gérard Depardieu op de automatische piloot) heeft een braakliggende hersenpan, doordat hij als kind ongewenst was en nooit leerde lezen en schrijven. Hij heeft alles in zijn eentje moeten ontdekken, klaagt hij in een parkje in zijn dorp tegen een oude dame (Gisèle Casadesus), die alles mee zat in het leven: altijd omringd door liefde en literatuur.

Ze trekt zich Germains lot aan en leest hem dagelijks in het parkje voor uit de wereldliteratuur. Als een spons zuigt Germain boeken als Camus' De pest in zich op. Eindelijk kan hij in het café de belezen mannen, die altijd de spot met hem drijven, met literaire citaten om de oren slaan.

La tête en friche speelt zich af in het heden, maar doet met zijn trage tempo en voorspelbaarheid denken aan de Franse cinema van een halve eeuw geleden. Als het verleden verheerlijkende La tête en friche illustratief is voor de Franse mentaliteit, heeft het land een lange weg te gaan.

JOS VAN DER BURG