Op een druilerige dinsdag zoeken we een gezellig restaurantje of bistrootje om een hapje te eten. Wat blijkt? We staan bij minstens drie eetgelegenheden voor een dichte deur. 'Op dinsdag gesloten'. Het is dus eigenlijk pure willekeur dat we bij Gasterij De Oale Marckt in Wierden aan een tafeltje schuiven. Niks mis mee. We houden wel van spontane invallen.

Hoe zit dat?
Knus, ook al zijn we de enige gasten. De inrichting van De Oale Marckt is een mengelmoesje. Een vleugje nostalgie en een vleugje modern. Op een plank staan oude koffieblikken, maar als we om ons heen kijken, zien we ook trendy glas-in-lood. De strakke, leren stoelen zitten uiterst comfortabel. Verder vallen de vele muziekinstrumenten aan de wand op. Die blijken uit de privéverzameling van de uitbaters te komen.

Hoe worden we geholpen?
Het meisje dat ons bedient blijkt pas aan haar tweede avond bij De Oale Marckt toe te zijn, maar licht toch keurig de menukaart toe. Omdat we de enige gasten zijn, is het verleidelijk om ons met aandacht te overladen, maar in die valkuil trapt ze gelukkig niet. Ze verschijnt keurig op de juiste momenten om te vragen of we nog wensen hebben.

Wat eten we?
De kaart is overzichtelijk. Een paar vleesgerechten, een paar visgerechten en een kleine wildkaart. Het maandmenu springt meteen in het oog: 'Het Jennechiesmenu' à 21,50 euro. De Jennechiesmarkt is een oud gebruik, gekoppeld aan de St. Maartensmarkt in Wierden. Jonge, ongehuwde jongens en meisjes konden vroeger tijdens de Jennechiesmarkt een lot kopen. In de avonduren was het zoeken naar een partner met hetzelfde lot. Zo werden paartjes gevormd. Met een knipoog naar het verleden heeft De Oale Marckt dit Twentse streekgerecht op de kaart gezet. Leuk gedaan, maar ik ga toch voor een ander gerecht. Ik val vandaag voor het wilde zwijn. Vooraf neem ik de gebakken champignons met knoflook en tuinkruidensaus.

Hoe smaakt dat?
Het wilde zwijn smaakt zoetig. Het wordt mooi gepresenteerd. Ik krijg het zwijn op drie verschillende manieren bereid op het bord. Als gebakken filetlapjes, als goulash en als saucijsje. De filetlapjes zijn mals en rose van binnen. De goulash smaakt mild en het saucijsje kruidig. Ik heb door dit gerecht het idee dat ik 'drie voor de prijs van een' krijg. Het vlees wordt geserveerd met gebakken aardappeltjes, rauwkost en compote. Bij de spies van mijn tafelgenote verschijnt een grote puntzak frites in een metalen houder. Gezien de glimlach die om haar mond komt, is dat een schot in de roos. Als er dan ook nog eens mooie, rode stoofpeertjes op tafel komen, zijn we dik tevreden.

En nu betalen.....
Dat valt best mee; 66,15 euro. Daarvoor hebben we vorstelijk gedineerd, met een weelderig ijsgerecht na. De prijs-kwaliteitverhouding is in dit restaurant prima in orde.

Gaan we nog eens?
Als we weer toevallig in de buurt zijn.

Ditta op den Dries