Het heeft even geduurd, maar hotel-restaurant 't Lösse Hoes in Holten heeft de deuren weer geopend. Met een grondige verbouwing hebben Vincent en Paulien Vree Egberts het etablissement op de Holterberg op een bijzondere manier weer nieuw leven ingeblazen.

Drie keer zei hij ‘nee’ toen Lösse Hoes-ei­genaar Sjoerd de Witte hem belde met de vraag of hij misschien belangstelling had om ‘t Lösse Hoes te runnen. De eigenaar was naarstig op zoek naar een ge­schikte kandidaat die de ooit ver­maarde zaak zou kunnen oppak­ken na het smadelijke faillisse­ment van begin juli. In zijn zoek­tocht kwam hij uit bij het Mariën­heemse horecapaar Vree Egberts, dat daar al geruime tijd succesvol is met gasterij De Kruidentuin. Maar zoals gezegd: drie keer ving de in Deventer woonachtige on­dernemer bot.

„Na het faillissement kreeg ik een telefoontje van de heer DeWitte”, vertelt Vincent Vree Egberts. „Ik heb hem een halfuur gesproken, zat helemaal op een roze wolk. Ik belde direct daarna Paulien op. ‘Wat denk je dat er is gebeurd?’, zei ik. Maar we hebben toch nee gezegd. Het móest niet, hè.”
Maar toch, maar toch. Hij had altijd ge­zegd dat als zich ooit de kans zou voordoen om ’ t Lösse Hoes over te nemen... Ze zijn we­zen kijken en schrokken van de situatie. Het was ouboll­ig, de keuken - ‘de mo­tor van het bedrijf’­ was kapot. „Ik vond dat je er geen men­sen kon ontvangen.”

Maar na drie keer nee bleef het stil en begon het te knagen. „De pas­sie en liefde voor ’ t Lösse Hoes heeft gewon­nen van prakti­sche bezwaren. Na drie keer gebeld te zijn, hebben we zelf de tele­foon gepakt. Ik sliep er niet meer van, kon de teloorgang niet meer aanzien.”
Dat zit zo: Vree Egberts begon zijn carrière ruim een kwart eeuw gele­den in ’t Lösse Hoes. Als leer­ling-kok onder wijlen chef-kok En­no van Dijk. Het waren de hoogtij­dagen, de zaak liep als een tiere­lier. „Veel mensen uit het westen kwamen speciaal hier naar toe, er werden zesgangenmenu’s geser­veerd, er lag voor honderdduizend gulden aan wijn in de speciale wijnkelder. Ik herinner me dat er op een avond een gast was die twee flessen wijn van 1600 gulden bestelde. Nou, dat drong ook wel door tot de keuken, hoor.”

Uiteindelijk ging ‘t Lösse Hoes aan overmoed kapot. Toen was Vree Egberts al weg. Als chef-kok werk­te hij in Deventer, in Hellendoorn en in Rijssen. Toen begon hij voor zichzelf. Eerst bij herberg De Mooie Vrouw in Almelo, later na­men hij en zijn vrouw De Koenjer in Mariënheem over en begonnen er De Kruidentuin. „Dat loopt goed”, benadrukken ze. Ze zijn ook vast niet van plan te stoppen in Mariënheem. „Dat is belangrijk om te melden, want het is de meest gestelde vraag. Zoals het is, zo blijft het. De chefkok van de Kruidentuin, MartinWoltman, werkt de nieuwe kok van ’t Lösse Hoes, Eddy Klooster, in.”
In Holten wordt dezelfde formule toegepast als in Mariënheem, al kunnen ze beiden niet omschrij­ven wat die formule precies in­houdt. Hij omschrijft het als volgt: „Als ik zelf uit eten ga, dan wil ik verwend worden. Dat zit in alles: geluid, licht, verwarming, sfeer, be­diening: ik let overal op. En men­sen kunnen hier betaalbaar eten.”

’t Lösse Hoes biedt alles om het mensen naar de zin te maken. De sfeer is fantastisch. Gewelven, giet­ijzeren ornamenten, in de Ridder­zaele staat een glimmend harnas, er is een binnenplaats met kasteel­toren, het hotel-restaurant heeft een eigen wapen en het complex beschikt over de meest bijzondere toiletten van Nederland - al was het allemaal verpauperd en was het achterstallig onderhoud zicht­baar. De afgelopen maanden is ri­goureus schoon schip gemaakt, de keuken is totaal vernieuwd, alles is schoongemaakt, er is nieuw meu­bilair. Ook de 16 appartementen zijn volledig gerenoveerd, alleen de twaalf hotelkamers blijven nog even onaangeroerd. Volgend jaar worden die verbouwd: dat worden er vijf of zes. Tot die tijd gaat er niemand de trap op naar het hotel­gedeelte. Wat ook veranderd is: de telefoon rinkelt weer, het aantal boekingen stroomt binnen. De bekoring van ’t Lösse Hoes lijkt weer terug te ke­ren.