Column Wandelen in de baas z’n tijd

door Frederike Krommendijk

Ik heb de leukste baan van de wereld. Ik mag één dag in de week in de baas z’n tijd doen waarvoor u op het weekend moet wachten: beetje nordic walken, een fikse wandeling of fietstocht, shoppen, uit eten, eigenlijk alles waarvoor een normaal mens vrije tijd tekort komt. U hoort mij niet klagen. Maar ook al loop ik regelmatig te zingen, geloof het of niet: het is soms nog zwaar ook.Allereerst voel ik me verantwoordelijk. Als ik schrijf dat het ergens mooi is, dan gaat u er misschien wel massaal op af in uw schaarse vrije tijd en dan mag het natuurlijk niet teleurstellen. Ik moet nauwkeurig meedelen bij welke dikke eik ik links of rechts ben gegaan, anders stuur ik u het bos in.

En als ik schrijf dat het eten ergens slecht is, gaat de restauranthouder misschien wel failliet. En om nou toch even te zeuren: ik ga ook uit wandelen als het plenst van de regen. Ik heb het richtingsgevoel van een amoebe, dus doe ik regelmatig drie uur over een paaltjesroute van een uur. Soms neem ik een boswachter mee die te saai is voor woorden, laat staan voor een stukkie. Ik wil afvallen maar ga toch weer om voor een toetje waardoor geen broek meer dicht wil. En ik mag wel shoppen in de baas z’n tijd maar helaas niet van de baas z’n geld. Ja, lezers, zo is er zelfs in het leven van een prinsesje altijd wel wat te klagen. Maar dat ga ik niet doen. Ik ga mooie tochten verzinnen, de leukste restaurants uitzoeken, fluitend op stap en met al dat enthousiasme probeer ik iedereen uit de luie stoel te trekken. Want ook al ben je overal geweest: het is nergens zo mooi als in Twente en de Achterhoek, als je maar kijken wilt. Als ik in de bijlage en op de website van Twente-UIT-de-kunst iets van dát enthousiasme weet over te brengen, dan heb ik absoluut de mooiste baan van de wereld.

PS Weet u ook een mooie tocht, een leuk restaurant, of heeft u een andere leuke uit-tip? Mail die dan aan:

twenteuitdekunst@tctubantia.nl