Veel mensen hebben er op vakantie al kennis meegemaakt: het Turkse badhuis of hamam. Maar bij Thermen Bussloo is deze maand ook zo'n badhuis geopend, waar je je van top tot teen kunt laten reinigen én masseren. Over de zeepzak, Turkse thee en puddingknieën...

Door Frederike KrommendijkWie de hamam van Thermen Bussloo binnenstapt, komt echt in een andere wereld. De flakkerende waxinelichtjes, de tegels in warme kleuren, de Turkse motieven op de ramen, hier waan je je even heel ver van huis. We mogen onze badjas en handdoek ophangen en eerst een kwartier stomen in een fraai gemozaïekte stoomcabine. Lekker warm vinden we, en fijn die Turkse muziek, we komen al helemaal in de stemming. Maar na een minuut of tien zijn we eigenlijk wel goed doorgewarmd, wat heet: met een kop als een boei zitten we in de cabine. ‘Komen ze ons zo redden?’,  piept m'n vriendin en dus gaan we er op eigen houtje maar vast uit. Net op tijd, want daar stappen twee masseurs op ons af. Kloek! Mooie mannen, beide spaarzaam gekleed in handdoek en Crocs en we hádden het al zo warm. De tellak (hamam-masseur) drukt mij de hand en leidt me de betegelde ruimte in. Ik mag op de zwarte marmeren plaat gaan liggen, die aangenaam warm is. Eerst gaat hij me scrubben, legt hij uit, waardoor ik al mijn dode huidcellen kwijtraak. Ik laat het maar over me heen komen, letterlijk en figuurlijk, want daar wordt de eerste kan warm water al over mijn hele lijf uitgegoten en begint de tellak met een handschoen mijn benen, armen en zelfs vingers te scrubben. Op sommige plekken is dat echt lekker, op andere gevoelig, maar steeds als ik denk: hou nou maar op, is het ook al weer voorbij en word ik weer lekker afgespoeld. Omdraaien gaat houten-klazig op zo'n hoog stenen ding maar het lukt. Nu is het even zoeken naar de goede houding, hoofd naar links maar en armen erlangs, de masseur laat me geduldig modderen. Ook m'n achterkant wordt eerst gescrubt en daarna begint het grote verwennen. Ik kan totaal niet meer volgen hoe hij het doet, maar nu word ik met een zachte zak met olijfzeep bewerkt, waarbij een dikke laag zeep op mijn huid belandt. Het tintelen van de scrub en dan die warme, zachte sensatie van zeepbelletjes die op je huid uit elkaar knappen: als er een hemel is komt dit aardig in de buurt. Maar het kan nog beter. Nu begint de masseur ook nog met krachtige handen in die zeeplaag mijn hele lichaam te masseren. Ik zit nooit om woorden verlegen maar nu kan ik alleen nog maar zuchten, met m'n ogen draaien en plof, van de wereld vallen. Zelfs de randjes van m'n oren komen aan de beurt en met kleine kringeltjes wordt de zeep ook op m'n hoofdhuid gemasseerd. Nu mag je overeind komen, zegt mijn weldoener, maar dat valt heus nog niet mee met een lijf dat in warme pudding lijkt veranderd.Gelukkig is er na de verwarmde marmeren plaat nog een toetje. Gezeten naast het waterbassin wordt nu ook nog liefdevol m'n haar gewassen. Ik voel alles slap worden, m'n mond hangt open, het ziet er vast ontzettend aantrekkelijk uit allemaal maar niet heus maar ik kan alleen nog maar als een zombie alles over me heen laten komen: het hete water, die tintelende huid, de zorgende handen van de tellak. Nu wordt het tijd even weer te ontnuchteren voor ik hier iemand ten huwelijk ga vragen die ik 50 minuten geleden nog nooit had ontmoet, het moet niet gekker worden hier. Afdrogen, voeten weer op de grond. Thee met de zoete lekkernij lokkum  erbij en kijken of ik vriendin weer kan bereiken, die al net zo glazig uit de ogen kijkt. We wisselen giechelend ervaringen uit, zijn allebei rozig en zijdezacht. Hier gaat je energie weer van stromen en ben je even alleen maar lijf, zonder hoofd. Maar goed dat die mannen weg zijn voor we echt domme dingen gaan doen.    

 
Klik links op de foto voor een
'bewegende fotoreportage' (Slideshow).